ପିଏମଇଣ୍ଡିଆ

କେନ୍ଦ୍ର କ୍ୟାବିନେଟ୍ ରେ ମୋର ସହଯୋଗୀ ଡକ୍ଟର ଜିତେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ ଜୀ , ଦେଶର ମୁଖ୍ୟ ବୈଜ୍ଞାନିକ ପରାମର୍ଶଦାତା ଅଜୟ ସୁଦ ଜୀ , ନୋବେଲ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ ସମସ୍ତ ବୈଜ୍ଞାନିକଗଣ, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ମାନ୍ୟଗଣ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି, ମହିଳା ଏବଂ ଭଦ୍ରବ୍ୟକ୍ତିମାନେ।

ଆଜି ଏଠାରେ ବିଜ୍ଞାନ ଏବଂ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ଜଗତର ଅନେକ ପ୍ରତିନିଧି ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ଆମର ଯୁବ ଉଦ୍ଭାବକମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ଏଠାକୁ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ, ମୁଁ କିଛି ଷ୍ଟାର୍ଟଅପ୍ସର ସାଥିମାନଙ୍କ ସହିତ କଥା ହେଲି। ଭାରତର ଯୁବପିଢ଼ି ଯେଉଁ ସ୍ତରରେ ଚିନ୍ତା କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଯେଉଁ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସର ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି, ତାହା ଉତ୍ସାହଜନକ।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ମୁଁ ଏହି ସମ୍ମିଳନୀକୁ ଗତ ଥର ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲି। ଏଥର ଆମେ ଆଧୁନିକ ବିଜ୍ଞାନ ଏବଂ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ବିଷୟ ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରୁଛନ୍ତି । ଦଶନ୍ଧି ପୂର୍ବେ ଏକ ସମୟ ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଭାରତ ପାଇଁ ବିଜ୍ଞାନ ଏବଂ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାର ଅର୍ଥ ଥିଲା – ବିଶ୍ୱରେ କିଛି ନୂତନତ୍ବ ଆବିଷ୍କାର ହେଉଥିଲା , କିଛି ବର୍ଷ ପରେ ସେହି ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ଆମ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ଯାଉଥିଲା । ଆମେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲୁ କିମ୍ବା କିଛି ଛୋଟ-ମୋଟ ସୁଧାର ଆଣି ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଥିଲୁ , କିନ୍ତୁ ଆଜି ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଭାରତ ଏକ ନୂତନ ଚିନ୍ତାଧାରା ଏବଂ ନୂତନ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସର ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି। ଆମର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଏବେ ଭାରତ ପାଇଁ, ବିଶ୍ୱ ପାଇଁ, ଆଜି ପାଇଁ ଏବଂ ଆସନ୍ତାକାଲି ପାଇଁ । ନୂତନ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି କରିବା, ତାହାର ଦିଗ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା  ଏବଂ ବିଶ୍ୱର ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରିବା ପାଇଁ ଶକ୍ତି ବିକଶିତ କରିବା। କରୋନା କାଳରେ ଆମେ ଏହାର ଉଦାହରଣ ଦେଖିଲୁ। ଯେତେବେଳେ ଅନେକ ଦେଶ ଟୀକାର ଉପଲବ୍ଧତାକୁ ନେଇ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଭାରତ ନିଜର ଟୀକା ବିକଶିତ କରିଥିଲା, ଭାରତ ବହୁ ପରିମାଣରେ ଟୀକାକରଣ କରିଥିଲା ​​ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଟୀକା ପଠାଇଥିଲା। ଏହା ହେଉଛି ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଭାରତର ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ। ଆମେ ଆମର ପ୍ରଥମ ପ୍ରୟାସରେ ମଙ୍ଗଳ ଗ୍ରହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚି ପାରିଛୁ। ଆମେ ଚନ୍ଦ୍ରମାର ଦକ୍ଷିଣ ମେରୁରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲୁ, ଯେଉଁଠାରେ କେହି ପହଞ୍ଚି ନଥିଲେ। ଏବଂ ସେଥିପାଇଁ ମୋର ବିଶ୍ୱାସ ଅଛି ଯେ – ଭାରତ ଭବିଷ୍ୟତରେ ସାହସିକତାର ସହିତ  ଉଦ୍ଭାବନ କରିବା ପରେ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିବାରେ ବିଶ୍ବର ନେତୃତ୍ୱ ନେବା ଉଚିତ୍ ।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଶୂନ୍ୟ ଆବିଷ୍କାରଠାରୁ ଆରମ୍ଭକରି ସଂଖ୍ୟା ପ୍ରଣାଳୀ ଏବଂ ଜ୍ୟୋତିର୍ବିଜ୍ଞାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ  ଭାରତର ପରମ୍ପରିକ ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ଅନ୍ବେଷଣ ଜାରି ରହିଛି । ଆଜି ଆମେ ଏହି ବୈଜ୍ଞାନିକ ଐତିହ୍ୟକୁ ଆଧୁନିକ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ଏବଂ ନୂତନ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଉଛୁ। ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନଗୁଡ଼ିକ ଗତ ଏକ ବର୍ଷରୁ କିଛି ଉଦାହରଣ ଦ୍ୱାରା ଆହୁରି ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଛି ବୋଲି ଜଣାପଡ଼ୁଛି। ଅକ୍ଟୋବର 30 ତାରିଖକୁ ଦେଶ ଡକ୍ଟର ହୋମି ଜାହାଙ୍ଗୀର ଭାବାଙ୍କ ଜନ୍ମବାର୍ଷିକୀ ପାଳନ କରିବ। ତେଣୁ ଆସନ୍ତୁ ପରମାଣୁ ଶକ୍ତି ସହିତ ଆରମ୍ଭ କରିବା।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ଏକ ବିକଶିତ ଭାରତ ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ବହୁ ପରିମାଣର ପରମାଣୁ ଶକ୍ତିର ଆବଶ୍ୟକତା ପଡ଼ିବ । ପରମାଣୁ ଇନ୍ଧନ ପାଇଁ  ଆମଦାନୀ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳତା, ଆମର ଶକ୍ତି ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏକ ଆହ୍ବାନ ସୃଷ୍ଟି କରିବ। ସେଥିପାଇଁ ଭାରତ ନିଜର ଫାଷ୍ଟ ବ୍ରିଡର୍ ରିଆକ୍ଟର ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ଉପରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି। କିଛି ମାସ ପୂର୍ବରୁ ଦେଶର ୫୦୦-ମେଗାୱାଟ୍ ପ୍ରୋଟୋଟାଇପ୍ ଫାଷ୍ଟ ବ୍ରିଡର୍ ରିଆକ୍ଟର, ପ୍ରଥମ କ୍ରିଟିକାଲିଟିରେ ପହଞ୍ଚିଛି। ଏହା ପରମାଣୁ ଶକ୍ତି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆମର ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଶକ୍ତିକୁ ମଜବୁତ କରିବା ଦିଗରେ ଏକ ବିରାଟ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପଦକ୍ଷେପ।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଶକ୍ତି ସୁରକ୍ଷା ହେଉ କିମ୍ବା ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାରେ ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳତା, ଭାରତର ଲକ୍ଷ୍ୟ କେବଳ ନିଜର ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରିବା ନୁହେଁ। ଆମର ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାରେ ଆମର ଶକ୍ତିକୁ ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତାର କରିବା। ଚଳିତ ବର୍ଷ ଭାରତ ମହାକାଶ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ନୂତନ ମାଇଲଖୁଣ୍ଟ ହାସଲ କରିଛି। ଭାରତର ଏକ ମହାକାଶ ଷ୍ଟାର୍ଟ-ଅପ୍, ଏକ ମେଡ୍ ଇନ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ରକେଟ୍ ବ୍ୟବହାର କରି, ପ୍ରଥମ ପ୍ରୟାସରେ ଏକ ସାଟେଲାଇଟ୍ କକ୍ଷପଥରେ ସ୍ଥାପନ କରିଛି। ଭାରତ ମଧ୍ୟ ସାଟେଲାଇଟ୍ ଡକିଂର କ୍ଷମତା ମଧ୍ୟ ହାସଲ କରିଛି। ଆଜି ଭାରତରେ ଅନେକ ଷ୍ଟାର୍ଟ-ଅପ୍ସ, ମହାକାଶ ବିଜ୍ଞାନରେ  ନୂତନ ତଥା ଅଭିନବ ସମାଧାନ ଆଣୁଛନ୍ତି। ମହାକାଶ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯୁବ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଏବଂ ଉଦ୍ୟୋଗୀଙ୍କ ଅଂଶଗ୍ରହଣ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଭାବରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଭାରତ ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେତିକି ସଫଳତା ହାସଲ କରୁଛି ,ତାହା ଅଭୂତପୂର୍ବ ଅଟେ । ଚଳିତ ବର୍ଷ ଭାରତ ଏଆଇ ପ୍ରଭାବ ସମ୍ମିଳନୀ ଆୟୋଜନ କରିଥିଲା ​​ଏବଂ ନିଜର ମଡେଲ୍ ମଧ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା। ଭାରତରେ ନିର୍ମିତ ଚିପ୍ସର ପ୍ରଥମ ଜିନିଷ ଏବେ ବିଶ୍ୱରେ ପହଞ୍ଚିବା ଆରମ୍ଭ କରିଛି। ବ୍ୟାଟେରୀ ସଂରକ୍ଷଣ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଆମେ କ୍ଷମତା ନିର୍ମାଣ ଉପରେ କାମ କରୁଛୁ, ଯାହା ଭାରତରେ ଉପଲବ୍ଧ କଞ୍ଚାମାଲ ଉପରେ ଆଧାରିତ ହୋଇଥିବ।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ପରମାଣୁ ଠାରୁ ମହାକାଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏଆଇ ଠାରୁ ସେମିକଣ୍ଡକ୍ଟର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏହି ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରର ଆବଶ୍ୟକତା ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଅଟେ । କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତା ସମାନ । ଭାରତ ଆଧୁନିକ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାରେ ନିଜର ଶକ୍ତି ଏବଂ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଉଭୟକୁ ବୃଦ୍ଧି କରୁଛି। ଭାରତର ଆଉ ଏକ ଶକ୍ତି ହେଉଛି ବଡ଼ ସ୍ତରରେ ସମାଧାନ। ଭାରତରେ ଅନେକ ସମାଧାନ ସଫଳ ହୋଇଥାଏ, ଏବଂ ତାହା ଦ୍ବାରା ବିଶ୍ୱର ଅନେକ ଦେଶର ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରଶସ୍ତ ହୋଇଥାଏ । ଆମର ଡିଜିଟାଲ୍ ଷ୍ଟାକ୍ ଏହାର ଏକ ବଳିଷ୍ଠ ଉଦାହରଣ। ଆମର ୫ଜି ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଏହାର ଏକ ଉଦାହରଣ। ଭାରତ ଏକ ସୁରକ୍ଷିତ ସମାଧାନ ବିକାଶ କରିବାରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି, ଯାହା ବଡ଼ ସ୍ତରରେ ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିପାରିବ।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ, ବିଜ୍ଞାନ ଏବଂ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ଜଗତରେ ସବୁବେଳେ ଏକ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ରହିଆସିଛି, ଏହାକୁ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବରେ ଦେଖାଯାଇଥାଏ। ଯେତେବେଳେ ଭାରତର ଚିନ୍ତାଧାରା ଗୋଟିଏ, ବିଜ୍ଞାନ ଏବଂ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ମାନବତା ସେବାର ଏକ ମାଧ୍ୟମ। ବିଜ୍ଞାନର ପ୍ରକୃତ ସଫଳତା ସେତେବେଳେ ହୋଇଥାଏ, ଯେତେବେଳେ ତାହା ପ୍ରୟୋଗଶାଳାରୁ ଭୂମିକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ଏହା ସାଧାରଣ ନାଗରିକଙ୍କ ଜୀବନକୁ ଉନ୍ନତ କରିପାରିବ। ପ୍ରୟୋଗଶାଳାରୁ ଭୂମି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାର ସଫଳତା କେବଳ ଏହି କଥାକୁ  ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରେନାହିଁ ଯେ ସେ କେତେ ଉନ୍ନତ। ଏହାର ପ୍ରକୃତ ଶକ୍ତି ଏହା ସମାଧାନ କରୁଥିବା ସମସ୍ୟାର ପରିମାଣରେ ନିହିତ, ଏବଂ କେବଳ ଏତିକି  ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ମଧ୍ୟ ଆଣିଥାଏ । ତେଣୁ, ଆମ ପାଇଁ, ଆଧୁନିକ  ବିଜ୍ଞାନ ଏବଂ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ସମାଧାନ, ଯାହା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ମଜବୁତ କରିଥାଏ , ଯାହା କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରେ, ଶିକ୍ଷା ଏବଂ ନିଯୁକ୍ତି ପାଇଁ ନୂତନ ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି କରେ ଏବଂ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ସମୟରେ ବିପଦରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାଏ । ମୁଁ ଖୁସି ଯେ ଭାରତର ଷ୍ଟାର୍ଟ-ଅପ୍ ବିପ୍ଳବରେ ଏପରି ପ୍ରସଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରାଥମିକତା ଦିଆଯାଉଛି। ଗୋଟିଏ ଷ୍ଟାର୍ଟ-ଅପ୍ ପିନ୍ଧିବା ଯୋଗ୍ୟ ଇଇଜି ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ଉପରେ କାମ କରୁଛି, ଯାହା ମସ୍ତିଷ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପକୁ ବୁଝିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାଏ। ଭାରତୀୟ କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକ ସ୍ୱଦେଶୀ ବେତାର ଏବଂ ସାଟେଲାଇଟ୍ ଯୋଗାଯୋଗ ସମାଧାନ ବିକଶିତ କରୁଛନ୍ତି। ପୁଷ୍ଟି କ୍ଷେତ୍ରରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ଉତ୍ପାଦ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଉଛି। ଭାରତୀୟ କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକ ସେମିକଣ୍ଡକ୍ଟର କ୍ଷେତ୍ରରେ ନୂତନ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ଉପରେ କାମ କରୁଛନ୍ତି। ଆମର ଏଠାରେ ଷ୍ଟିଲ୍ ସ୍ଲାଗ୍ ଭଳି ଶିଳ୍ପ ବର୍ଜ୍ୟବସ୍ତୁର ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ତାହାର ସମାଧାନର ମଧ୍ୟ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରୁଛୁ।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

କିଛି ଦିନ ପୂର୍ବରୁ, ମୋତେ ଚେନ୍ନାଇ ଯିବାର ସୁଯୋଗ ମିଳିଥିଲା। ମୁଁ ସେଠିକାର ଅଭିଜ୍ଞତାକୁ ମଧ୍ୟ ଆପଣମାନଙ୍କ ସହିତ ବାଣ୍ଟିବାକୁ ଚାହିଁବି । ସେଠାରେ, ମୁଁ  ଆଇ.ଆଇ.ଟି.ମାଡ୍ରାସରେ ଏକ ଅତ୍ୟାଧୁନିକ ବ୍ରେନ୍ ସେଣ୍ଟରର  ଲୋକାର୍ପଣ କରିଥିଲି। ଏହି ସେଣ୍ଟର ଏକ ବ୍ରେନ୍ ଇମେଜିଂ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି , ଯାହା ଏକ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ଉଦାହରଣ । ଏହି ବ୍ରେନ୍ ସେଣ୍ଟର ମାନବ ମସ୍ତିଷ୍କର ଉଚ୍ଚ-ରିଜୋଲ୍ୟୁସନ୍ ଡିଜିଟାଲ୍ ଥ୍ରୀ ଡ଼ି  ପ୍ରତିଛବି ବିକାଶ କରିବାରେ ନିୟୋଜିତ। ଏହି ମିଶନର ସଫଳତା ମସ୍ତିଷ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଅନେକ ରୋଗର ଜଟିଳତାକୁ ଉନ୍ମୋଚନ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ। ସମାଜ ପାଇଁ ବିଜ୍ଞାନ, ପରିବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା, ଏହା ଆମର ବୈଜ୍ଞାନିକଙ୍କ ପ୍ରଗତି ପାଇଁ ମାନଦଣ୍ଡ ହେବା ଉଚିତ। ଏବଂ ଭାରତ ଏହି ମାନଦଣ୍ଡର କଷଟି ଉପରେ ନିଜକୁ ପରୀକ୍ଷଣ କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଆମେ ସମସ୍ତେ ଜାଣୁ ଯେ, କୈଣସି ଦେଶର ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ଏବଂ ତାହାର ସୃଷ୍ଟି କରିବାର କ୍ଷମତା ଏହାର ଗବେଷଣା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ଗବେଷଣା ହେଉଛି ସେହି ଶକ୍ତି, ଯାହା କୈଣସି ଏକ ଦେଶକୁ ଏହାର ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ଖୋଜିବା ଏବଂ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାରେ ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳ ହେବା ପାଇଁ ସଶକ୍ତ କରିଥାଏ। ଏବଂ ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ କହିଛି –  ଜୟ ବିଜ୍ଞାନ, ଜୟ ଅନୁସନ୍ଧାନ ! ଆମେ ଏକ ବିକଶିତ ଭାରତ ପାଇଁ ଆମର ଗବେଷଣା କ୍ଷେତ୍ରକୁ ନିରନ୍ତର ମଜବୁତ କରୁଛୁ। ଏହି ସଂକଳ୍ପ ସହିତ, ଅନୁସନ୍ଧାନ ଜାତୀୟ ଗବେଷଣା ପ୍ରତିଷ୍ଠାନକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରାଯାଉଛି। ଗତ ବର୍ଷ, ଏହି ମଞ୍ଚରେ, ଆମେ ଗବେଷଣା, ବିକାଶ ଏବଂ ନବସୃଜନ ପାଇଁ ଏକ ଲକ୍ଷ କୋଟି ଟଙ୍କା ଆବଣ୍ଟନ କରିବାକୁ ପ୍ରତିଶୃତି ଦେଇଥିଲୁ। ଏବଂ ଆଜି, ଏହାର ଫଳାଫଳ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଉଛି। ଗତ ଏକ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରାୟ ୧୨ ହଜାର କୋଟି ଟଙ୍କା ଏପରି ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ପାଇଁ ପ୍ରତିଶୃତି ଦେଇଛୁ, ଯାହା ପ୍ରୟୋଗଶାଳାରୁ ବାହାରି ବଜାରକୁ ଯିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଏବଂ ଏଥିରେ ଘରୋଇ ନିବେଶକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରୟାସରେ ସମାନ ଭାବରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି। ସରକାରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ୧୨ ହଜାର କୋଟି ଟଙ୍କାର ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ସହିତ, ଘରୋଇ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ୧୨ ହଜାର କୋଟି ଟଙ୍କା ନିବେଶ କରାଯାଉଛି। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି କେବଳ ଗୋଟିଏ ବର୍ଷରେ, ଗବେଷଣା ଏବଂ ବିକାଶ ପାଇଁ ମୋଟ ୨୪ ହଜାର କୋଟି ଟଙ୍କାର ନୂଆ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ହୋଇଛି।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଭାରତର ଗବେଷଣା ଇକୋସିଷ୍ଟମରେ ମଧ୍ୟ ନିରନ୍ତର ପ୍ରସାରଣ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି। ଆବିଷ୍କାର ଅଧିକାର ଆବେଦନରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ବୃଦ୍ଧି ଘଟିଛି। ଦଶ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ, ପ୍ରତିବର୍ଷ ୫୦ ହଜାରରୁ କମ୍ ଏହି ଆବେଦନ ଦାଖଲ କରାଯାଉଥିଲା। ଗତ ବର୍ଷ, ଏହି ସଂଖ୍ୟା ପ୍ରାୟ ଦେଢ ଲକ୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଥିଲା। ଏହି ସଂଖ୍ୟାଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ବର୍ଦ୍ଧିତ ସଂଖ୍ୟାକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରୁ ନାହିଁ। ଏହା ସେହି ପରିବର୍ତ୍ତନର ସଂକେତ ଅଟେ, ଯେଉଁଥିରେ ଭାରତରେ ଗବେଷଣା ଏବଂ ନବସୃଜନ ଏକ ଦୃଢ଼ ସଂସ୍କୃତି ଭାବରେ ଉଭା ହୋଇଛି ।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର, ଦ୍ୱିତୀୟ ତ୍ରୈମାସିକରେ, ଆଉ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇପଡୁଛି। ଏଆଇର ଯୁଗରେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ବିଚାର କିପରି ବିକଶିତ ହେବ ? ଆମର ପ୍ରୟୋଗଶାଳାର ନେତୃତ୍ୱ ନେଉଥିବା ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ବର୍ଷ ବର୍ଷର ଅଭିଜ୍ଞତା ମାଧ୍ୟମରେ ସେମାନଙ୍କର ଦକ୍ଷତାକୁ ଉନ୍ନତ କରିଛନ୍ତି। ଆମର ମଞ୍ଚ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱର ପ୍ରମୁଖ ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ନୋବେଲ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ  ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ଆମେ ସମସ୍ତେ ଜାଣୁ ଯେ, ସେମାନେ ଛୋଟ – ଛୋଟ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରି, ପରୀକ୍ଷଣ କରି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ବିଫଳତାରୁ ଶିକ୍ଷା ନେଇ ସେମାନଙ୍କର ନିଜସ୍ବ ବୁଝିବାର ଶକ୍ତିକୁ  ବିକଶିତ କରିଛନ୍ତି। ଜଣେ ବୈଜ୍ଞାନିକ କେବଳ ଉପଲବ୍ଧ ସୂଚନାକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଢାଞ୍ଚାଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଏକ ନୂତନ ଉପାୟରେ ସମାଧାନକୁ ଦେଖିଥାନ୍ତି। ସେମାନେ ସେହି ଦିଗଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନନ୍ତି, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଧ୍ୟାନ ସେ ଦିଗକୁ ଯାଇ ନ’ଥାଏ । ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ମାଧ୍ୟମରେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ବିଚାର ବିକଶିତ ହୋଇଥାଏ । କିନ୍ତୁ ଆଜି, ଏଆଇର ଯୁଗରେ, ଆମେ ଏକ ନୂତନ ଆହ୍ବାନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଛୁ। ଏଆଇ ଅନେକ ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ବହୁତ ଶୀଘ୍ର ସମାପ୍ତ କରିଦେଇଥାଏ । ଏହାଦ୍ବାରା ଗବେଷଣାର ଉତ୍ପାଦକତା ବୃଦ୍ଧି ହୋଇପାରିବ। ତଥାପି, ଆମକୁ ଏହା ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ ପଡିବ ଯେ ଏଆଇ ବୈଜ୍ଞାନିକମାନଙ୍କର ଚିନ୍ତାଧାରା ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନ ଚିନ୍ତାଧାରାକୁ  ସୀମିତ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ , ବରଂ ଏହାକୁ ସମୃଦ୍ଧ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଏଆଇ ଦ୍ୱାରା ସଞ୍ଚିତ ସମୟକୁ ଅଧିକ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜିଂ ସମସ୍ୟା ଉପରେ କାମ କରିବା, ନୂତନ ପରୀକ୍ଷଣ କରିବା ଏବଂ ଧାରଣା ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏଆଇ ଆମକୁ ଶୀଘ୍ର ଉତ୍ତର ପ୍ରଦାନ କରିପାରିବ। କିନ୍ତୁ ଉତ୍ତରଗୁଡ଼ିକର ସଠିକତା ଯାଞ୍ଚ କରିବାର ଦାୟିତ୍ୱ ବୈଜ୍ଞାନିକମାନଙ୍କ ଉପରେ ରହିବା ଉଚିତ।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଆମେ ଆମର ବୈଜ୍ଞାନିକ ଏବଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନଗୁଡ଼ିକୁ ଆଜିର ଆବଶ୍ୟକତା ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତର ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଜାରି ରଖିବାକୁ ପଡିବ। ସେମିକଣ୍ଡକ୍ଟର, କ୍ୱାଣ୍ଟମ୍ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା, ଜୈବପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା, ଉନ୍ନତ ସାମଗ୍ରୀ, ରୋବୋଟିକ୍ସ, ମହାକାଶ, ସ୍ୱଚ୍ଛ ଶକ୍ତି ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପିଢ଼ିର ଯୋଗାଯୋଗ ହେଉଛି ଏପରି କ୍ଷେତ୍ର ଯାହା ଭବିଷ୍ୟତକୁ ଆକାର ଦେବ। ଭାରତ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରଗୁଡ଼ିକରେ ଦୃଢ଼ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଭିତ୍ତିଭୂମି ବିକଶିତ କରୁଛି। ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ଜାତୀୟ ମିଶନ ମଧ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଛି। ଆମର ପ୍ରୟାସ ହେଉଛି ଏହି କ୍ଷେତ୍ରଗୁଡ଼ିକରେ ନୂତନ ସଫଳତା ଭାରତରୁ ଆସିବାକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିବା। ଏବଂ ଆମର ଦାୟିତ୍ୱ କେବଳ ନବସୃଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୀମିତ ନୁହେଁ। ଏହା ଏଆଇ, ସିନ୍ଥେଟିକ୍ ବାୟୋଲୋଜି କିମ୍ବା ସ୍ୱୟଂଶାସିତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ହେଉ, ନିରାପତ୍ତା ଏବଂ ସୁରକ୍ଷାକୁ ପ୍ରାଥମିକତା ଦିଆଯିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏଆଇର ଯୁଗରେ, ସାଇବର ସୁରକ୍ଷା ସମ୍ପର୍କରେ ନୂତନ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ଏବଂ ବିପଦ ଦେଖାଦେଉଛି। ଆମର ଆର୍ଥିକ ନେଟୱାର୍କ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଜାତୀୟ ସୁରକ୍ଷା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସମସ୍ତେ ଏହି ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଛନ୍ତି। ସେଥିପାଇଁ ଏହା ଜରୁରୀ ଯେ ଆମେ ଏଆଇ -ଆଧାରିତ ସମାଧାନ ଉପରେ କାମ କରିବା ଏବଂ ଏହି ବିପଦ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦେଶର ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିପାରୁଥିବା କ୍ୱାଣ୍ଟମ୍ ସୁରକ୍ଷା ସମାଧାନକୁ ଆଗକୁ ନେବା ଏବଂ ଯାହା ଏହି ବିପଦରୁ ଦେଶର ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ । ଆମର ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ଏପରି ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ବିକଶିତ କରିବା ଯାହା ଭାରତକୁ ସଶକ୍ତ କରିବ ଏବଂ ମାନବତାର ସମସ୍ୟା ସମାଧାନରେ ମଧ୍ୟ ଯୋଗଦାନ ଦେବ।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ମୁଁ ଏହି କନକ୍ଲେଭରେ ଉପସ୍ଥିତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗବେଷକ, ଶିଳ୍ପ ମୁଖ୍ୟ, ଷ୍ଟାର୍ଟ-ଅପ୍ ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଏବଂ ଯୁବ ଛାତ୍ରଙ୍କ ନିକଟରେ ମୁଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି, ଯେ ସେମାନେ ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ଦୃଢ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ଥିର କରନ୍ତୁ । ଆଗାମୀ ତିନି ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ କେଉଁ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା, କେଉଁ ପ୍ରୋଟୋଟାଇପ୍, କେଉଁ ପାଇଲଟ୍ ପ୍ରକଳ୍ପ କିମ୍ବା କେଉଁ ଉତ୍ପାଦ ବିକାଶରେ ଯୋଗଦାନ ଦେବେ? ଆସନ୍ତୁ ଆମେ ଏପରି ନୂତନତ୍ୱ ଆଣିବା ଯାହା ଭାରତକୁ ଏକ ବିକଶିତ ଭାରତ କରିବାରେ ଯୋଗଦାନ ଦେବ, ଯାହା ଆମକୁ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ସମାଧାନ ପାଇଁ ଏକ କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ କରିବ। ତେଣୁ, ମୋର କାମନା ଯେ, ଏହି ସମ୍ମିଳନୀ କେବଳ ଚିନ୍ତାଧାରାର ଆଦାନ-ପ୍ରଦାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୀମିତ ନ ରହୁ । ଏହା ମାପ ଯୋଗ୍ୟ ଫଳାଫଳ ପାଇଁ ଏକ ମଞ୍ଚ ହେଉ।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଆଜି, ଭାରତ ବିଶ୍ୱର ସବୁଠାରୁ ଯୁବ ଦେଶ। ଆମର ନିକଟରେ ପ୍ରତିଭା ଅଛି। କିଛି ନୂତନ କରିବାର ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ଅଛି। ଆମକୁ ଏପରି ଏକ ପିଢ଼ି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ପଡିବ ଯେଉଁମାନେ କେବଳ ଆଧୁନିକ ବିଜ୍ଞାନ ଏବଂ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାରେ କେବଳ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିବେ ନାହିଁ ବରଂ ଏହାର ନେତୃତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ନେବେ। ଆମର ଭାବନା ​​ହେବ ଯେ , ଆମେ ଏହା କରିବୁ.। ଆମେ ଏହା କରିବୁ। ଆମର ବିଶ୍ୱାସ ହେବା ଦରକାର। ଆମେ ଏହା କରିବୁ। ଅପଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏହି ସମ୍ମିଳନୀର ସଫଳତା ପାଇଁ ପୁଣିଥରେ ମୋ ତରଫରୁ ବହୁତ-ବହୁତ ଶୁଭକାମନା ।

ଧନ୍ୟବାଦ!

*****

NS