ପିଏମଇଣ୍ଡିଆ

ସିୟାବର ରାମଚନ୍ଦ୍ର କି ଜୟ !

ସିୟାବର ରାମଚନ୍ଦ୍ର କି ଜୟ !

ଜୟ ସିୟାରାମ !

ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ରାଜ୍ୟପାଳ ଆନନ୍ଦୀବେନ ପଟେଲ , ଜାତୀୟ ସ୍ଵୟଂ ସେବକ ସଂଘର ପରମ ପୂଜ୍ୟ ସରସଂଘଚାଳକ ଡକ୍ଟର ମୋହନ ଭାଗବତ ଜୀ , ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଯୋଗୀ ଆଦିତ୍ୟନାଥ ଜୀ , ଶ୍ରୀ ରାମ ଜନ୍ମଭୂମି ତୀର୍ଥ କ୍ଷେତ୍ର ଟ୍ରଷ୍ଟର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ପୂଜ୍ୟ ମହନ୍ତ ନୃତ୍ୟ ଗୋପାଳ ଦାସ ଜୀ , ପୂଜ୍ୟ ସନ୍ଥ ସମାଜ , ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ସମସ୍ତ ଭକ୍ତ , ଦେଶ ଏବଂ ବିଶ୍ଵ ସ୍ତରରୁ ଏଠାକୁ ଆସି ଏହା ଐତିହାସିକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ର ସାକ୍ଷୀ ହୋଇଥିବା ପରମ ରାମ ଭକ୍ତ , ମହିଳାମାନେ ଏବଂ ଭଦ୍ରବ୍ୟକ୍ତି ଗଣ !

ଆଜି, ଅଯୋଧ୍ୟା ନଗରୀ ଭାରତର ସାଂସ୍କୃତିକ ଚେତନାରେ ଆଉ ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନର ସାକ୍ଷୀ ହେଉଛି। ଆଜି, ସମଗ୍ର ଭାରତ, ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ରାମମୟ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାମ ଭକ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟରେ, ଅତୁଳନୀୟ ସନ୍ତୋଷ, ଅସୀମ କୃତଜ୍ଞତା ଏବଂ ଅପାର ଅଲୌକିକ ଆନନ୍ଦ ରହିଛି। ଶତାବ୍ଦୀର କ୍ଷତ ସୁସ୍ଥ ହେଉଛି, ଶତାବ୍ଦୀର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଶେଷରେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ପାଉଛି, ଏବଂ ଶତାବ୍ଦୀର ସଂକଳ୍ପ ଶେଷରେ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉଛି। ଆଜି ସେହି ଯଜ୍ଞର ପୂର୍ଣାହୂତି, ଯାହାର ଅଗ୍ନି ୫୦୦ ବର୍ଷ ଧରି ଜଳିଥିଲା। ଏକ ଯଜ୍ଞ ଯାହା କେବେ ଏହାର ଆସ୍ଥା ହରାଇ ନଥିଲା, କ୍ଷଣକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସ ହରାଇ ନଥିଲା। ଆଜି, ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଗର୍ଭଗୃହର ଅସୀମ ଶକ୍ତି, ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ପରିବାରର ଦିବ୍ୟ ତେଜ, ଏହି ଧର୍ମ ଧ୍ଵଜା ରୂପରେ ଏହି ଦିବ୍ୟତମ ଏବଂ ଭବ୍ୟ ମନ୍ଦିରରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି।

ଏବଂ ବନ୍ଧୁଗଣ ,

ଏହି ଧର୍ମଧ୍ୱଜ କେବଳ ଏକ ଧ୍ଵଜା ନୁହେଁ; ଏହା ଭାରତୀୟ ସଭ୍ୟତାର ନବଜାଗରଣର ଧ୍ଵଜା। ଏହାର କେଶର ରଙ୍ଗ, ଏଥିରେ ଖୋଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶର କୀର୍ତ୍ତି, ଏଥିରେ ଖୋଦିତ ଓମ୍ ଶବ୍ଦ ଏବଂ ଏଥିରେ ଖୋଦିତ କୋବିଦାର ଗଛ ରାମରାଜ୍ୟର ମହିମାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହି ଧ୍ଵଜା ଏକ ସଂକଳ୍ପ, ଏହି ଧ୍ଵଜା ଏକ ସଫଳତା। ଏହି ଧ୍ଵଜା ସଂଘର୍ଷ ମାଧ୍ୟମରେ ସୃଷ୍ଟିର ଏକ ଗାଥା; ଏହି ଧ୍ଵଜା ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ରହିଥିବା ସ୍ୱପ୍ନର ରୂପ। ଏହି ଧ୍ଵଜା ହେଉଛି ସନ୍ଥମାନଙ୍କ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସାଧନା ଏବଂ ସମାଜର ଅଂଶଗ୍ରହଣର ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିଣାମ।

ବନ୍ଧୁଗଣ ,

ଆଗାମୀ ଶତାବ୍ଦୀ ଏବଂ ସହସ୍ରାବ୍ଦ ପାଇଁ, ଏହି ଧର୍ମଧ୍ୱଜ ଭଗବାନ ରାମଙ୍କ ଆଦର୍ଶ ଏବଂ ନୀତି ଘୋଷଣା କରିବ। ଧର୍ମର ଧ୍ଵଜା ଆହ୍ଵାନ କରିବ : ସତ୍ୟମେବ ଜୟତେ ନାନୃତଂ ! ଅର୍ତାତ୍, ସତ୍ୟର ବିଜୟ ହୁଏ, ଅସତ୍ୟର ନୁହେଁ। ଏହି ଧର୍ମଧ୍ଵଜ ଘୋଷଣା କରିବ : ସତ୍ୟ-ଏକପଦଂ ବ୍ରହ୍ମ ସତ୍ୟେ ଧର୍ମଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ। ଅର୍ଥାତ୍, ସତ୍ୟ ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମର ସ୍ୱରୂପ, ଧର୍ମ ସତ୍ୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ଧର୍ମର ଏହି ଧ୍ଵଜା ପ୍ରେରଣା ହେବ : ପ୍ରାଣ ଜାଏ ପର ବଚନ ନ ଜାହିଁ। ଅର୍ଥାତ୍, ଯାହା କହିବା,  ତାହା ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ଧ୍ଵଜା ବାର୍ତ୍ତା ଦେବ : କର୍ମ ପ୍ରଧାନ ବିଶ୍ଵ ରଚି ରାଖା ! ଅର୍ଥାତ୍, ଜଗତରେ କର୍ମ ଏବଂ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପ୍ରଚଳିତ ହେବା ଉଚିତ। ଏହି ଧର୍ମଧ୍ୱଜ ଇଚ୍ଛା କରିବ : ବୈର ନା ବିଗ୍ରହ ଆସ ନା ତ୍ରାସ। ସୁଖ ସର୍ବଦା ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶା। ଅର୍ଥାତ୍, ଭେଦଭାବ, ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏବଂ କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତି, ସମାଜରେ ଶାନ୍ତି ଏବଂ ସୁଖ। ଏହି ଧର୍ମଧ୍ୱଜ ଆମକୁ ସଙ୍କଳ୍ପବଦ୍ଧ କରିବ : ନହିଂ ଦରିଦ୍ର କୋଉ ଦୁଃଖୀ ନା ଦୀନା। ଅନ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ, ଆମେ ଏପରି ଏକ ସମାଜ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଉଚିତ ଯେଉଁଠାରେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନଥିବ, କେହି ଦୁଃଖୀ କିମ୍ବା ଅସହାୟ ନଥିବେ।

ବନ୍ଧୁଗଣ ,

ଆମର ଗ୍ରନ୍ଥଗୁଡ଼ିକରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି : ଆରୋପିତଂ ଧ୍ଵଜଂ ହଷ୍ଟ୍ଵା, ୟେ ଅଭିନନ୍ଦନ୍ତି ଧାର୍କିକାଃ। ତେ ଅପି ସର୍ବେ ପ୍ରମୁଚ୍ଚନ୍ତେ, ମହା ପାତକ କୋଟିଭିଃ॥  ଅନ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ, ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି କାରଣରୁ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିପାରନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ଦୂରରୁ ମନ୍ଦିରର ଧ୍ଵଜା ନିକଟରେ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମାନ ପୂଣ୍ୟ ପାଆନ୍ତି।

ସାଥୀଗଣ,

ଧ୍ଵଜା ମଧ୍ୟ ମନ୍ଦିରର ଲକ୍ଷ୍ୟର ପ୍ରତୀକ। ଧ୍ଵଜା ଦୂରରୁ ରାମଲାଲାଙ୍କ ଜନ୍ମସ୍ଥାନର ଏକ ଝଲକ ଦେବ। ଏବଂ, ଯୁଗ ଯୁଗ ଧରି, ସେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଆଦେଶ ଏବଂ ପ୍ରେରଣାକୁ ମାନବଜାତିକୁ ପହଞ୍ଚାଇବେ।

ବନ୍ଧୁଗଣ ,

ଏହି ଅବିସ୍ମରଣୀୟ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଏହି ଅନନ୍ୟ ଅବସରରେ ମୁଁ ବିଶ୍ୱର ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ରାମ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ହୃଦୟର ସହିତ ମୋର ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଉଛି। ଆଜି, ମୁଁ ସେହି ସମସ୍ତ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି ଏବଂ ରାମ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣରେ ଯୋଗଦାନ ଦେଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦାନଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ମୋର କୃତଜ୍ଞତା ଜଣାଉଛି। ମୁଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ରମିକ, ପ୍ରତ୍ୟେକ କାରିଗର, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୋଜନାକାରୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥପତି ଏବଂ ରାମ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣରେ ସାମିଲ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଉଛି।

ବନ୍ଧୁଗଣ ,

ଅଯୋଧ୍ୟା ହେଉଛି ସେହି ଭୂମି ଯେଉଁଠାରେ ଆଦର୍ଶ ଆଚରଣରେ ପରିଣତ ହୁଏ। ଏହି ସେହି ନଗରୀ ଯେଉଁଠାରୁ ଶ୍ରୀରାମ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ଏହି ଅଯୋଧ୍ୟା ବିଶ୍ୱକୁ ଦେଖାଇଲା ଯେ ସମାଜର ଶକ୍ତି ଏବଂ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ମାଧ୍ୟମରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି କିପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ହୋଇଯାଏ। ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରୀରାମ ବନବାସ ପାଇଁ ଅଯୋଧ୍ୟା ଛାଡିଲେ, ସେ ଥିଲେ ଯୁବରାଜ ରାମ, କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସେ ଫେରି ଆସିଲେ, ସେ ସେଠାରୁ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ହୋଇ ଫେରିଲେ। ଏବଂ ସେ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ହେବାରେ, ମହର୍ଷି ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଜ୍ଞାନ, ମହର୍ଷି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ଦୀକ୍ଷା, ମହର୍ଷି ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ, ନିଷାଦରାଜଙ୍କ ବନ୍ଧୁତା, ମାତା ଶବରୀଙ୍କ ପ୍ରେମ, ଭକ୍ତ ହନୁମାନଙ୍କ ସମର୍ପଣ – ଏସବୁ, ଏହିପରି ଅଗଣିତ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ, ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା।

ବନ୍ଧୁଗଣ ,

ଏକ ବିକଶିତ ଭାରତ ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ସମାଜର ଏହି ସାମୂହିକ ଶକ୍ତିର ମଧ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି। ମୁଁ ବହୁତ ଖୁସି ଯେ ରାମ ମନ୍ଦିରର ଏହି ଦିବ୍ୟ ପ୍ରାଙ୍ଗଣ ମଧ୍ୟ ଭାରତର ସାମୂହିକ ଶକ୍ତିର ଚେତନାର ସ୍ଥାନ ହେବାକୁ ଯାଉଛି। ଏଠାରେ ସାତଟି ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଛି। ଆଦିବାସୀ ସମାଜର ପ୍ରେମ ଏବଂ ଆତିଥ୍ୟକୁ ମୂର୍ତ୍ତିମନ୍ତ କରୁଥିବା ମାତା ଶବରୀଙ୍କ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ। ନିଷାଦରାଜଙ୍କ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ନିର୍ମିତ, ଯାହା ମିତ୍ରତାର ସାକ୍ଷୀ, ଯାହା ସାଧନକୁ ନୁହେଁ, ସାଧ୍ୟକୁ, ଏହାର ଭାବନାକୁ ପୂଜା କରେ। ଏଠାରେ, ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନରେ, ମାତା ଅହଲ୍ୟା, ମହର୍ଷି ବାଲ୍ମୀକି, ମହର୍ଷି ବଶିଷ୍ଠ, ମହର୍ଷି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ମହର୍ଷି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଏବଂ ସନ୍ଥ ତୁଳସୀଦାସ ଅଛନ୍ତି। ରାମ ଲାଲ୍ଲାଙ୍କ ସହିତ, ଏହି ସମସ୍ତ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଦର୍ଶନ କରିବାର ସୁଯୋଗ। ଜଟାୟୁ ଏବଂ ଗୁଣ୍ଡୁଚି ମୂଷାର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ମଧ୍ୟ ଅଛି, ଯାହା ବଡ଼ ସଂକଳ୍ପର ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଛୋଟ ପ୍ରୟାସର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ। ଆଜି, ମୁଁ ଦେଶର ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାଗରିକଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି ଯେ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ରାମ ମନ୍ଦିର ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସପ୍ତ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ଦିରଗୁଡ଼ିକ ଆମର ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ବନ୍ଧୁତା, କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଏବଂ ସାମାଜିକ ସମନ୍ୱୟର ମୂଲ୍ୟବୋଧକୁ ମଧ୍ୟ ମଜବୁତ କରିଥାଏ।

ବନ୍ଧୁଗଣ ,

ଆମେ ସମସ୍ତେ ଜାଣିଛେ ଯେ,  ଆମର ରାମ ଭିନ୍ନତା ସହିତ ନୁହେଁ ବରଂ ଭାବନା ସହିତ ଜଡିତ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ, କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ବଂଶ ନୁହେଁ, ବରଂ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ସେ ବଂଶକୁ ନୁହେଁ, ମୂଲ୍ୟବୋଧକୁ ମୂଲ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି। ସେ ଶକ୍ତିକୁ ନୁହେଁ, ସହଯୋଗକୁ ମୂଲ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି। ଆଜି, ଆମେ ମଧ୍ୟ ସମାନ ଭାବନା ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛୁ। ଗତ ୧୧  ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ, ସମାଜର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବର୍ଗ – ମହିଳା, ଦଳିତ, ପଛୁଆ ବର୍ଗ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପଛୁଆ ବର୍ଗ, ଆଦିବାସୀ, ବଞ୍ଚିତ, କୃଷକ, ଶ୍ରମିକ, ଯୁବକ – ବିକାଶର କେନ୍ଦ୍ରରେ ସ୍ଥାନିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଦେଶର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବର୍ଗ, ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷେତ୍ର ସଶକ୍ତ ହେବ, ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରୟାସ ସଂକଳ୍ପ ହାସଲ କରିବାରେ ଲାଗିବ। ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରୟାସ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଆମକୁ ୨୦୪୭ ସୁଦ୍ଧା ଏକ ବିକଶିତ ଭାରତ ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ପଡିବ, ଯେତେବେଳେ ଦେଶ ସ୍ୱାଧୀନତାର ୧୦୦ ବର୍ଷ ପାଳନ କରିବ।

ବନ୍ଧୁଗଣ ,

ରାମ ଲାଲ୍ଲାଙ୍କ ପ୍ରାଣ ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ଐତିହାସିକ ଅବସରରେ, ମୁଁ ରାମ ରୁ ରାଷ୍ଟ୍ରର ସଂକଳ୍ପ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିଥିଲି। ମୁଁ କହିଥିଲି ଯେ ଆମକୁ ଆଗାମୀ ହଜାର ବର୍ଷ ପାଇଁ ଭାରତର ମୂଳଦୁଆକୁ ମଜବୁତ କରିବାକୁ ପଡିବ। ଆମକୁ ମନେ ରଖିବାକୁ ହେବ ଯେ ଯେଉଁମାନେ କେବଳ ବର୍ତ୍ତମାନ ବିଷୟରେ ଭାବନ୍ତି ସେମାନେ ଭବିଷ୍ୟତ ପିଢ଼ି ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରନ୍ତି। ଆମକୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତ ପିଢ଼ି ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ପଡିବ। କାରଣ, ଏହି ଦେଶ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ନ ଥିଲୁ ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ଥିଲା, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଚାଲିଯିବା ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ରହିବ। ଆମେ ଏକ ଜୀବନ୍ତ ସମାଜ ; ଆମକୁ ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପଡିବ। ଆମକୁ ଆଗାମୀ ଦଶନ୍ଧି ଏବଂ ଶତାବ୍ଦୀଗୁଡ଼ିକୁ ମନେ ରଖିବାକୁ ହେବ।

ଏବଂ ବନ୍ଧୁଗଣ ,

ଏଥିପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ଭଗବାନ ରାମଙ୍କଠାରୁ ଶିଖିବାକୁ ପଡିବ। ଆମକୁ ତାଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱକୁ ବୁଝିବାକୁ ପଡିବ, ଆମକୁ ତାଙ୍କ ଆଚରଣକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପଡିବ, ଆମକୁ ମନେ ରଖିବାକୁ ପଡିବ, ରାମ ଅର୍ଥ – ଆଦର୍ଶ, ରାମ ଅର୍ଥ ମର୍ଯ୍ୟାଦା, ରାମ ଅର୍ଥ ଜୀବନର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଚରିତ୍ର। ରାମ ଅର୍ଥ – ସତ୍ୟ ଏବଂ ଶକ୍ତିର ସଙ୍ଗମ, ” ଦିବ୍ୟଗୁଣୈ: ଶକ୍ରସମୋ ରାମଃ ସତ୍ୟପରାକ୍ରମଃ  ।” ରାମ ଅର୍ଥ – ଧାର୍ମିକତାର ପଥ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ, “ରାମ ଏହି ଜଗତରେ ଧାର୍ମିକ ପୁରୁଷ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଏବଂ ସତ୍ୟବାଦୀ।” ରାମ ଅର୍ଥ – ଲୋକଙ୍କ ଖୁସିକୁ ପ୍ରଥମେ ରଖିବା, ପ୍ରଜା ସୁଖତ୍ଵେ ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ୟ। ରାମ ଅର୍ଥ – ଧର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ କ୍ଷମାର ନଦୀ “ବସୁଧାୟଃ କ୍ଷମାଗୁଣୈଃ”। ରାମ ଅର୍ଥ – ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ବିବେକର ପରାକା​‌ଷ୍ଠା, ବୁଦ୍ଧିରେ ବୃହସ୍ପତି ସମାନ। ରାମ ଅର୍ଥ – କୋମଳତାରେ ଦୃଢ଼ତା, “ଏବଂ ନରମ ଭାବରେ ଯେ କଥା କହିଥାନ୍ତି”। ରାମ ଅର୍ଥ – କୃତଜ୍ଞତାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉଦାହରଣ, “କଦଚନ ନୋପକରେଣ, କୃତୀନୈକେନ ତୁଷ୍ୟତି।” ରାମ ଅର୍ଥାତ୍: ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଙ୍ଗତି ଚୟନ, ଶୀଳ ବୃଦ୍ଧୈଃ , ଜ୍ଞାନ ବୃଦ୍ଧୈଃ ବୟୋ ବୃଦ୍ଧୈଃ ଚ ସଜ୍ଜନୈଃ। ରାମଙ୍କ ଅର୍ଥ ହେଉଛି- ନମ୍ରତାରେ ମହାନ, ପରାକ୍ରମୀ, ମହାନତାରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ। ରାମଙ୍କ ଅର୍ଥ ହେଉଛି- ସତ୍ୟର ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ, “ଏବଂ ଯିଏ ମିଥ୍ୟା ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ନୁହେଁ”। ରାମଙ୍କ ଅର୍ଥ ହେଉଛି- ସଚେତନ, ଶୃଙ୍ଖଳିତ ଏବଂ ସଚ୍ଚୋଟ ମନ, “ନିସ୍ତାନ୍ଦ୍ରିଃ ଅପମତ୍ତଃ ଚ, ସ୍ୱ ଦୋଷା ପର ଦୋଷାବିତ୍।”

ସାଥୀଗଣ,

ରାମ କେବଳ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ନୁହଁନ୍ତି, ରାମ ହେଉଛନ୍ତି ଏକ ମୂଲ୍ୟ, ଏକ ମର୍ଯ୍ୟାଦା, ଏକ ଦିଗ। ଯଦି ଭାରତକୁ ୨୦୪୭ ସୁଦ୍ଧା ବିକଶିତ କରିବାକୁ ହୁଏ, ଯଦି ସମାଜକୁ ସଶକ୍ତ କରିବାକୁ ହୁଏ, ତେବେ ଆମକୁ ଆମ ଭିତରେ “ରାମ” ଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିବାକୁ ପଡିବ। ଆମକୁ ଆମ ଭିତରେ ଥିବା ରାମଙ୍କୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିବାକୁ ପଡିବ, ଏବଂ ଏହି ସଂକଳ୍ପ ପାଇଁ ଆଜିଠାରୁ ଭଲ ଦିନ ଆଉ କ’ଣ ହୋଇପାରେ?

ନଭେମ୍ବର ୨୫ ତାରିଖର ଏହି ଐତିହାସିକ ଦିନଟି ଆମ ଐତିହ୍ୟରେ ଗର୍ବର ଆଉ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଆଣିଥାଏ। ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ଧର୍ମଧ୍ୱଜରେ ଖୋଦିତ କୋବିଦାର ଗଛ। ଏହି କୋବିଦାର ଗଛ ହେଉଛି ଏହାର ଏକ ଉଦାହରଣ ଯେ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଆମର ମୂଳରୁ କଟି ଯାଇଥାଉ, ଆମର ଗୌରବ ଇତିହାସ ପୃଷ୍ଠାରେ ପୋତି ହୋଇଯାଏ।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଯେତେବେଳେ ଭରତ ତାଙ୍କ ସୈନ୍ୟବାହିନୀ ସହିତ ଚିତ୍ରକୂଟରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଦୂରରୁ ଅଯୋଧ୍ୟାର ସୈନ୍ୟବାହିନୀକୁ ଚିହ୍ନି ପାରିଲେ। ବାଲ୍ମୀକି ଏହା କିପରି ଘଟିଥିଲା ​​ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ବାଲ୍ମୀକି ଯାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି ତାହା ହେଉଛି ସେ କହିଛନ୍ତି – ବିରାଜତି ଉଦ୍ଗତ ସ୍କନ୍ଧମ୍, କୋବିଦାର ଧ୍ୱଜା ରଥେ। ଲକ୍ଷ୍ମଣ କୁହନ୍ତି, “ହେ ରାମ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ବିଶାଳ ଗଛ ଭଳି ଧ୍ଵଜା ହେଉଛି ଅଯୋଧ୍ୟାର ସୈନ୍ୟବାହିନୀର ଧ୍ଵଜା। ଏଥିରେ କୋବିଦାରର ଶୁଭ ପ୍ରତୀକ ଅଙ୍କିତ ହୋଇଛି।”

ବନ୍ଧୁଗଣ ,

ଆଜି, ଯେତେବେଳେ ରାମ ମନ୍ଦିର ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ କୋବିଦାର ପୁନଃପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଉଛି, ଏହା କେବଳ ଏକ ଗଛର ପୁନରାଗମନ ନୁହେଁ; ଏହା ଆମର ସ୍ମୃତିର ପୁନରାଗମନ, ଆମର ପରିଚୟର ପୁନରାଗମନ, ଆମର ସ୍ୱାଭିମାନୀ ସଭ୍ୟତାର ପୁନରାଗମନ। କୋବିଦାର ଗଛ ଆମକୁ ମନେ ପକାଇ ଦିଏ ଯେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଆମର ପରିଚୟ ଭୁଲିଯାଉ, ଆମେ ନିଜକୁ ହରାଉ। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ପରିଚୟ ଫେରି ଆସେ, ସେତେବେଳେ ଦେଶର ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ମଧ୍ୟ ଫେରି ଆସେ। ଏବଂ ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ କହୁଛି, ଯଦି ଦେଶ ପ୍ରଗତି କରିବାର ଅଛି , ତେବେ ଏହାକୁ ତାର ଐତିହ୍ୟ ଉପରେ ଗର୍ବ କରିବାକୁ ପଡିବ।

ବନ୍ଧୁଗଣ ,

ଆମ ଐତିହ୍ୟକୁ ନେଇ ଗର୍ବ କରିବା ସହିତ, ଆଉ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ହେଉଛି ଦାସତ୍ୱର ମାନସିକତାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତି। ୧୯୦ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ, ୧୮୩୫ ମସିହାରେ, ମ୍ୟାକାଲେ ନାମକ ଜଣେ ଇଂରେଜ ଭାରତକୁ ମୂଳରୁ ଉପାଡ଼ି ଦେବାର ବୀଜ ବୁଣିଥିଲେ। ମ୍ୟାକାଲେ ଭାରତରେ ମାନସିକ ଦାସତ୍ୱର ମୂଳଦୁଆ ପକାଇଥିଲେ। ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ, ୨୦୩୫ ମସିହାରେ, ସେହି ଅପବିତ୍ର ଘଟଣା ୨୦୦ ବର୍ଷ ପୂରଣ କରିବ। କିଛି ଦିନ ପୂର୍ବେ, ମୁଁ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲି ଯେ ଆଗାମୀ ଦଶ ବର୍ଷ ପାଇଁ, ଆମକୁ ଦାସତ୍ୱର ମାନସିକତାରୁ ଭାରତକୁ ମୁକ୍ତ କରିବାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ନେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ପଡିବ।

ବନ୍ଧୁଗଣ ,

ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ହେଉଛି ଯେ ମ୍ୟାକାଲେ ଯାହା କଳ୍ପନା କରିଥିଲେ ତାହାର ପ୍ରଭାବ ବହୁତ ବ୍ୟାପକ ହୋଇଛି। ଆମେ ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇଲୁ, କିନ୍ତୁ ହୀନମନ୍ୟତାର ଭାବନାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇନାହୁଁ। ଆମେ ଏକ ଧାରଣା ବିକଶିତ କଲୁ ଯେ ବିଦେଶର ସବୁକିଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଭଲ, ଏବଂ ଆମର ଯାହା କିଛି ଅଛି ତାହା ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଏହି ଦାସତ୍ୱର ମାନସିକତା ହିଁ ନିରନ୍ତର ଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିଛି ଯେ ଆମେ ବିଦେଶରୁ ଗଣତନ୍ତ୍ର ଋଣ ନେଇଛୁ। କୁହାଯାଏ ଯେ ଆମର ସମ୍ବିଧାନ ମଧ୍ୟ ବିଦେଶୀ ଦେଶ ଦ୍ୱାରା ଅନୁପ୍ରାଣିତ, ଯେତେବେଳେ ସତ୍ୟ ହେଉଛି ଭାରତ ଗଣତନ୍ତ୍ରର ଜନନୀ, ଗଣତନ୍ତ୍ର ଆମ ଡିଏନଏରେ ଅଛି।

ବନ୍ଧୁଗଣ ,

ଯଦି ଆପଣ ତାମିଲନାଡୁକୁ ଯାଆନ୍ତି, ତେବେ ଉତ୍ତର ତାମିଲନାଡୁର ଉତ୍ତିରାମେରୁର ଗ୍ରାମ ଅଛି। ସେଠାରେ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ପୁରୁଣା ଏକ ଶିଳାଲେଖ ଅଛି। ଏଥିରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ଯେ ସେହି ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ଶାସନ କିପରି ପ୍ରଚଳିତ ହେଉଥିଲା, ଲୋକମାନେ କିପରି ସେମାନଙ୍କର ସରକାରକୁ ନିର୍ବାଚିତ କରୁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଆମ ଦେଶରେ, ମାଗ୍ନା କାର୍ଟାର ପ୍ରଶଂସା କରିବାର ପ୍ରଥା ଜାରି ରହିଥିଲା। ଭଗବାନ ବାସବନ୍ନା ଏବଂ ତାଙ୍କ ଅନୁଭବ ମନ୍ତାପା ବିଷୟରେ ସୂଚନା ମଧ୍ୟ ସୀମିତ ରଖାଯାଇଥିଲା। ଅନୁଭବ ମନ୍ତାପା ଏପରି ଏକ ସ୍ଥାନ ଥିଲା ଯେଉଁଠାରେ ସାମାଜିକ, ଧାର୍ମିକ ଏବଂ ଆର୍ଥିକ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ସାର୍ବଜନୀନ ବିତର୍କ ହେଉଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସାମୂହିକ ସହମତି ମାଧ୍ୟମରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଆଯାଉଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଦାସତ୍ଵ ମାନସିକତା ଯୋଗୁଁ, ଭାରତର ଅନେକ ପିଢ଼ି ଏହି ଜ୍ଞାନରୁ ମଧ୍ୟ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇଥିଲେ।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଦାସତ୍ୱର ଏହି ମାନସିକତା ଆମ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣରେ ବସା ବାନ୍ଧିଥିଲା। ଭାରତୀୟ ନୌସେନା ଧ୍ଵଜାକୁ ମନେ ରଖିଛନ୍ତି କି? ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି, ଆମର ସଭ୍ୟତା, ଆମର ଶକ୍ତି କିମ୍ବା ଆମର ଐତିହ୍ୟ ସହିତ କୌଣସି ସମ୍ପର୍କ ନଥିବା ପ୍ରତୀକ ଏଥିରେ ରହିଥିଲା। ଏବେ, ଆମେ ନୌସେନା ଧ୍ଵଜାରୁ ଦାସତ୍ୱର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତୀକକୁ ହଟାଇ ଦେଇଛୁ। ଆମେ ଛତ୍ରପତି ଶିବାଜୀ ମହାରାଜଙ୍କ ଐତିହ୍ୟକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛୁ। ଏବଂ ଏହା କେବଳ ଏକ ଡିଜାଇନ୍ ପରିବର୍ତ୍ତନ ନଥିଲା; ଏହା ମାନସିକତା ପରିବର୍ତ୍ତନର ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଥିଲା। ଏହା ଏକ ଘୋଷଣା ଥିଲା ଯେ ଭାରତ ଏବେ ଅନ୍ୟ କାହାର ଐତିହ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ବରଂ ନିଜସ୍ୱ ପ୍ରତୀକ ଦ୍ୱାରା ନିଜର ଶକ୍ତିକୁ ପରିଭାଷିତ କରିବ।

ଏବଂ ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଆଜି ଅଯୋଧ୍ୟାରେ ଏହି ସମାନ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଉଛି।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଏହି ଦାସତ୍ଵ ମାନସିକତା ହିଁ ଏତେ ବର୍ଷ ଧରି ରାମତ୍ଵକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଆସିଛି। ପ୍ରଭୁ ରାମ ନିଜେ ଏକ ମୂଲ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା। ଓରଛାର ରାଜା ରାମଙ୍କଠାରୁ ରାମେଶ୍ୱରମର ଭକ୍ତ ରାମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏବଂ ଶବରୀର ପ୍ରଭୁ ରାମଙ୍କଠାରୁ ମିଥିଳାର ଜ୍ଵାଇଁ ରାମଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ରାମ ଭାରତର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାରତୀୟଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଏବଂ ଭାରତର ପ୍ରତ୍ୟେକ କଣିକାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଦାସତ୍ୱର ମାନସିକତା ଏତେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୋଇଗଲାଣି ଯେ ଭଗବାନ ରାମଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କାଳ୍ପନିକ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରାଯାଉଛି।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଯଦି ଆମେ ଆଗାମୀ ଦଶ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ମାନସିକ ଦାସତ୍ୱରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ସଂକଳ୍ପ ନେବା, ତେବେ ଏପରି ଏକ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେବ, ଏପରି ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ ଯେ ୨୦୪୭ ସୁଦ୍ଧା ଭାରତକୁ ଏକ ବିକଶିତ ଭାରତର ସ୍ୱପ୍ନ ହାସଲ କରିବାରୁ କେହି ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ। ଆଗାମୀ ଦଶ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ମ୍ୟାକାଲେଙ୍କ ଦାସତ୍ୱ ପ୍ରକଳ୍ପକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବା ପରେ ହିଁ ଭାରତର ମୂଳଦୁଆ ଆଗାମୀ ହଜାର ବର୍ଷ ପାଇଁ ମଜବୁତ ହେବ।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଅଯୋଧ୍ୟା ଧାମର ରାମ ଲଲ୍ଲା ମନ୍ଦିର ପରିସର ଆହୁରି ଚମତ୍କାର ହେବାରେ ଲାଗିଛି, ଏବଂ ଅଯୋଧ୍ୟାକୁ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକରଣ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟ ଜାରି ରହିଛି। ଆଜି, ଅଯୋଧ୍ୟା ପୁଣି ଥରେ ଏକ ଏପରି ନଗରୀ ହେବାକୁ ଯାଉଛି ଯାହା ବିଶ୍ୱ ପାଇଁ ଏକ ଉଦାହରଣ ସୃଷ୍ଟି କରିବ। ତ୍ରେତୟା ଯୁଗର ଅଯୋଧ୍ୟା ମାନବତାକୁ ନୀତି ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା, ଏବଂ ଏମବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଅଯୋଧ୍ୟା ମାନବତାକୁ ବିକାଶର ଏକ ନୂତନ ମଡେଲ ପ୍ରଦାନ କରୁଛି। ସେତେବେଳେ, ଅଯୋଧ୍ୟା ମର୍ଯ୍ୟାଦାର କେନ୍ଦ୍ର ଥିଲା, ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ଅଯୋଧ୍ୟା ଏକ ବିକଶିତ ଭାରତର ମେରୁଦଣ୍ଡ ଭାବରେ ଉଭା ହେଉଛି।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଭବିଷ୍ୟତର ଅଯୋଧ୍ୟା ପୌରାଣିକ ଏବଂ ନବସୃଜନର ସଙ୍ଗମ ହେବ। ସରଜୁ ନଦୀର ଅମୃତ ଏବଂ ବିକାଶର ଧାରା ଏକତ୍ର ପ୍ରବାହିତ ହେବ। ଏଠାରେ, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା ଏବଂ କୃତ୍ରିମ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତା ସମନ୍ୱୟରେ ଦେଖାଯିବ। ରାମ ପଥ, ଭକ୍ତି ପଥ ଏବଂ ଜନ୍ମଭୂମି ପଥ ଏକ ନୂତନ ଅଯୋଧ୍ୟାର ଝଲକ ପ୍ରଦାନ କରେ। ଅଯୋଧ୍ୟାରେ ଏକ ଚମତ୍କାର ବିମାନବନ୍ଦର ଏବଂ ଏକ ଚମତ୍କାର ରେଳ ଷ୍ଟେସନ ଅଛି। ବନ୍ଦେ ଭାରତ ଏବଂ ଅମୃତ ଭାରତ ଏକ୍ସପ୍ରେସ ଭଳି ଟ୍ରେନଗୁଡ଼ିକ ଅଯୋଧ୍ୟାକୁ ଦେଶର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଂଶ ସହିତ ସଂଯୋଗ କରୁଛି। ଅଯୋଧ୍ୟାର ବାସିନ୍ଦାମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନରେ ସୁବିଧା ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇପାରିବେ ତାହା ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ନିରନ୍ତର କାର୍ଯ୍ୟ ଚାଲିଛି।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଉତ୍ସବ ପରଠାରୁ, ପ୍ରାୟ ୪୫ କୋଟି ଭକ୍ତ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ଏହା ହେଉଛି ସେହି ପବିତ୍ର ଭୂମି ଯେଉଁଠାରେ ୪୫ କୋଟି ଲୋକଙ୍କ ପାଦ ପଡ଼ିଛି। ଏହା ଅଯୋଧ୍ୟା ଏବଂ ଏହାର ଆଖପାଖ ଅଞ୍ଚଳର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଆର୍ଥିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିଛି ଏବଂ ଆୟ ବୃଦ୍ଧି କରିଛି। ବିକାଶ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକଦା ପଛରେ ଥିବା ଅଯୋଧ୍ୟା ସହର ଆଜି ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ସହର ହେବାକୁ ଯାଉଛି।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଆସନ୍ତା ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ସ୍ୱାଧୀନତାର ୭୦ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ, ଭାରତ ବିଶ୍ୱର ୧୧ତମ ବୃହତ୍ତମ ଅର୍ଥନୀତି ହୋଇଗଲା। କିନ୍ତୁ କେବଳ ଗତ ୧୧ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ, ଭାରତ ବିଶ୍ୱର ପଞ୍ଚମ ବୃହତ୍ତମ ଅର୍ଥନୀତି ହୋଇଗଲା। ଏବଂ ସେହି ଦିନ ଦୂର ନୁହେଁ ଯେତେବେଳେ ଭାରତ ବିଶ୍ୱର ତୃତୀୟ ବୃହତ୍ତମ ଅର୍ଥନୀତି ମଧ୍ୟ ହେବ। ଆଗାମୀ ସମୟ ନୂତନ ସୁଯୋଗ, ନୂତନ ସମ୍ଭାବନାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏବଂ ଏହି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ଭଗବାନ ରାମଙ୍କ ଚିନ୍ତାଧାରା ଆମର ପ୍ରେରଣା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ। ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରୀ ରାମ ରାବଣଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରିବାର ମହାନ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ସାମନା କରିଥିଲେ, ସେ କହିଥିଲେ, “ସୌରଜ ଧୀରଜ ତେହି ରଥ ଚାକା। ସତ୍ୟ ସୀଲ ଦୃଢ ଧ୍ୱଜା ଧ୍ଵଜା। ବଲ ବିବେକ ଦମ ପରହିତ ଘୋରେ। ଛମା କୃପା ସମତା ରଜୁ ଜୋରେ।” ଅର୍ଥାତ୍, ରାବଣଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ରଥର ଆବଶ୍ୟକତା ଥିଲା, ତାହାର ଚକ ଭାବରେ ସାହସ ଏବଂ ଧର୍ଯ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ। ଏହାର ଧ୍ଵଜା ହେଉଛି ସତ୍ୟ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ। ବଳ, ବିବେକ, ସଂଯମ ଏବଂ ଦାନ ହେଉଛି ଏହି ରଥର ଘୋଡା। କ୍ଷମା, ଦୟା ଏବଂ ସମାନତା ରଥକୁ ସଠିକ ଦିଗରେ ରଖି ଲଗାମ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।

ବନ୍ଧୁଗଣ,

ଏକ ବିକଶିତ ଭାରତ ଅଭିମୁଖେ ଯାତ୍ରାକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରିବା ପାଇଁ, ଆମକୁ ଏପରି ଏକ ରଥ ଆବଶ୍ୟକ ଯାହାର ଚକ ହେଉଛି ବୀରତ୍ୱ ଏବଂ ଧର୍ଯ୍ୟ। ଅର୍ଥାତ୍, ଆହ୍ଵାନର ସାମ୍ନା କରିବାର ସାହସ ଏବଂ ଫଳାଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଟଳ ରହିବାର ଧର୍ଯ୍ୟ। ଏକ ରଥ ଯାହାର ଧ୍ଵଜା ହେଉଛି ସତ୍ୟ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଚରଣ, ଅର୍ଥାତ୍ ନୀତି, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଏବଂ ନୈତିକତାରେ କୌଣସି ସାଲିସ ନାହିଁ। ଏକ ରଥ ଯାହାର ଅଶ୍ୱ ହେଉଛି ଶକ୍ତି, ବିଚକ୍ଷଣତା, ସଂଯମ ଏବଂ ଦାନଶୀଳତା, ଅର୍ଥାତ୍ ବଳ, ବିବେକ, ଅନୁଶାସନ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଭାବନା। ଏକ ରଥ ଯାହାର ଲଗାମ ହେଉଛି କ୍ଷମା, କରୁଣା ଏବଂ ସମାନତା, ଅର୍ଥାତ୍ ସଫଳତାର କୌଣସି ଅହଂକାର ନାହିଁ, ଏବଂ ବିଫଳତାରେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଅକ୍ଷୁର୍ଣ୍ଣ ରହିଥାଏ। ଏବଂ ତେଣୁ ମୁଁ ସମ୍ମାନର ସହିତ କହୁଛି, ଏହା ହେଉଛି କାନ୍ଧକୁ କାନ୍ଧ ମିଳାଇ ଠିଆ ହେବାର ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ଏହା ହେଉଛି ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହେବାର ମୁହୂର୍ତ୍ତ। ଆମକୁ ରାମରାଜ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅନୁପ୍ରାଣିତ ଏକ ଭାରତ ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ପଡିବ। ଏବଂ ଏହା ସେତେବେଳେ ସମ୍ଭବ ଯେତେବେଳେ ଦେଶର ସ୍ୱାର୍ଥ ନିଜର ସ୍ୱାର୍ଥ ପୂର୍ବରୁ ଆସେ। ଯେତେବେଳେ ଜାତୀୟ ସ୍ୱାର୍ଥ ସର୍ବୋପରି। ପୁଣି ଥରେ, ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋର ଶୁଭକାମନା ଜଣାଉଛି।

ଜୟ ସିୟାରାମ!

ଜୟ ସିୟାରାମ!

ଜୟ ସିୟାରାମ !

SSP