পি এম ইণ্ডিয়া

পৰম শ্ৰদ্ধাৰ পূজ্য স্বামী তেজোময়ানন্দ জী, পূজ্য স্বামী স্বৰূপানন্দ জী, পূজ্য স্বামী মিত্রানন্দ জী, পূজ্য স্বামী বিবিক্তানন্দ জী, সকলো শ্রদ্ধেয় সাধু, আচাৰ্য, চিণ্ময় মিছনৰ সকলো সমৰ্পিত সেৱক, দেশ-বিদেশৰ ভক্ত আৰু অনুগামী, ভদ্ৰ মহিলা আৰু মহোদয়সকল।

আপোনালোক সকলোৰে সৌজন্যত আজি মই চিণ্ময় মিছনৰ অমৃত মহোৎসৱত যোগদান কৰাৰ সুযোগ পাইছো। এয়া এক বেলেগধৰণৰ আধ্যাত্মিক অভিজ্ঞতা। এয়া মোৰ প্ৰতি আমাৰ সাধুসকলৰ বিশেষ মৰম আৰু আশীৰ্বাদ। কিয়নো চিণ্ময় মিছন কেৱল এটা প্ৰতিষ্ঠান নহয়, ই এটা চিণ্ময় চিন্তাধাৰা, যাক এজন চিণ্ময় ঋষিয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ইয়াৰ ইমান দশকৰ যাত্ৰাও আধ্যাত্মিক সংকল্পৰে পৰিপূৰ্ণ। আৰু যিটো ঐশ্বৰিক সেয়া স্বাভাৱিকভাৱেই অমৰ, অমৃতময়। সেয়েহে আজি ভাৰত মণ্ডপমত ‘চিণ্ময় অমৃত মহোৎসৱ’, এই অনুষ্ঠানৰ নামটোও সমানেই অৰ্থপূৰ্ণ। মই চিণ্ময় অমৃত মহোৎসৱত সমগ্ৰ বিশ্বৰ চিণ্ময় মিছনৰ সৈতে জড়িত সাধু আৰু আচাৰ্যসকলক, লাখ লাখ সাধক আৰু অনুগামীসকলক শুভেচ্ছা জনাইছো।

বন্ধুসকল,

আজি ইয়ালৈ অহাৰ পিছত মই যি অনুভৱ কৰিছিলো, আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ জৰিয়তে ইয়াক আৰু অধিক প্ৰাণৱন্ত কৰি তুলিছে। পূজনীয় গুৰুদেৱ স্বামী চিণ্ময়ানন্দজীৰ এই ৰূপৰ দৃশ্য, তেওঁৰ হোলোব’টৰ সৈতে যোগাযোগ কৰাৰ সৌভাগ্য, এনে লাগিছিল যেন মই ৩৩ বছৰ আগত উপনীত হৈছো। ১৯৯৩ চনত বদোদৰাত গুৰুদেৱৰ সৈতে মোৰ সাক্ষাৎ, তেওঁৰ সৈতে মোৰ হোৱা কথোপকথন, তেওঁৰ মৰম, তেওঁৰ আশীৰ্বাদ, সকলোবোৰ আজি পুনৰ মোৰ চকুৰ সন্মুখত ভাহি উঠিছে। এটা মুহূৰ্তৰ বাবে এনেকুৱা লাগিছিল যেন মই পুনৰ গুৰুদেৱৰ সৈতে পোনপটীয়া সম্পৰ্কত আছো। এয়া মোৰ বাবে এক অতি আবেগিক অভিজ্ঞতা। এই বিস্ময়কৰ অভিজ্ঞতাৰ বাবে মই চিণ্ময় মিছনৰ সকলো কৰ্মকৰ্তাক আন্তৰিক ধন্যবাদ আৰু কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিছো।

বন্ধুসকল,

১৯৯৩ চনত প্ৰায় ফেব্ৰুৱাৰী-মাৰ্চ মাহত মই পূজ্য গুৰুদেৱক লগ পাইছিলো, মই তেওঁক আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চিকাগোত বিশ্ব ধৰ্ম সংসদৰ শতবাৰ্ষিকী উদযাপনলৈ আমন্ত্ৰণ জনাবলৈ গৈছিলো। একে সময়তে স্বামী বিবেকানন্দৰ ঐতিহাসিক ভাষণৰ ১০০ বছৰ পাৰ হৈ গ’ল। পূজ্য গুৰুদেৱে আমন্ত্ৰণ গ্ৰহণ কৰিছিল, পূজ্য গুৰুদেৱ আমেৰিকালৈ গৈছিল, তাত বিভিন্ন কাৰ্যসূচীত নিৰন্তৰভাৱে জনসাধাৰণক বিশ্ব ধৰ্ম সংসদৰ শতবাৰ্ষিকী উদযাপনৰ বিষয়ে অৱগত কৰিছিল, তেওঁলোকক ইয়াত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। কিন্তু তাত আছিল অন্য এক ৰূপ। ধৰ্ম সংসদৰ মাত্ৰ কেইসপ্তাহমান পূৰ্বে ৩ আগষ্টত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ছান ডিয়েগোত গুৰুদেৱে শৰীৰ ত্যাগ কৰি আমাক এৰি গুচি যায়। সৌভাগ্যক্ৰমে ১১ ছেপ্টেম্বৰত চিকাগোত ছিনাডৰ বৈঠক অনুষ্ঠিত হোৱাৰ সময়ত মই তাত আছিলো। আমি সকলোৱে পূজ্য গুৰুদেৱক হেৰুৱালো। গুৰুদেৱক লৈ মোৰ মনলৈ বহু কথা আহিছিল। তেওঁৰ সৈতে বৈঠকত হোৱা গুৰুত্বপূৰ্ণ আলোচনা মোৰ এতিয়াও মনত আছে। ইয়াৰ মূল চেতনা আছিল যুৱ শক্তিৰ নিৰ্মাণ! আৰু যুৱ শক্তিৰ জৰিয়তে এক শক্তিশালী আৰু সক্ষম ভাৰত গঢ়ি তোলা।

বন্ধুসকল,

তেওঁক সাক্ষাৎ কৰাৰ কেইবছৰমানৰ পিছত মই গুজৰাটৰ জনসাধাৰণৰ দ্বাৰা ৰাজ্যখনৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে সেৱা আগবঢ়াবলৈ আশীৰ্বাদ পাইছিলো। তেতিয়াৰ পৰা আজিলৈকে যোৱা ২৫ বছৰ ধৰি মই চৰকাৰৰ মুৰব্বী হিচাপে নিৰন্তৰ দেশৰ সেৱা কৰি আহিছো, মই যি পাৰো, গুৰুৰ আশীৰ্বাদ মোৰ সৈতে আছে। এই যাত্ৰাত দেশৰ যুৱক-যুৱতীসকল মোৰ প্ৰচেষ্টা আৰু নীতিৰ কেন্দ্ৰবিন্দুত আছে। মই সুখী যে আনকি চিণ্ময় অমৃত মহোৎসৱতো যুৱপ্ৰজন্মই ডাঙৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছে। আমাৰ বহু যুৱ বন্ধুৱে প্ৰায় ৩০০ দিনত ৪০ হাজাৰ কিলোমিটাৰপৰ্যন্ত যাত্ৰা কৰিছে। এই সময়ছোৱাত এক লাখৰো অধিক যুৱক-যুৱতীৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন হৈছে। এই সুন্দৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে মই সমগ্ৰ দলটোক অভিনন্দন জনাইছো।

বন্ধুসকল,

আমাৰ উপনিষদে কয়- ‘বয়ম অমৃতস্য পুত্ৰাঃ’। অৰ্থাৎ আমি অমৃতৰ সন্তান। এই ধাৰণাটো কেৱল আধ্যাত্মিক দৰ্শন নহয়, ই আমাৰ সাংস্কৃতিক বিশ্বাসো। ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে আমি শৰীৰৰ পৰা অমৰ, ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে- আমাৰ চেতনা অমৰ। আমাৰ জ্ঞান আৰু আমাৰ বোধশক্তি অমৰ। এই উপলব্ধিৰ ফলত এই ভাৰত হাজাৰ হাজাৰ বছৰ ধৰি অমৰ হৈ আছে। কাৰণ ভাৰত শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে যি জ্ঞান আৰু পোহৰৰ অন্বেষণত নিয়োজিত।

সেইকাৰণে বন্ধুসকল,

দেশৰ স্বাধীনতাৰ ৭৫ বছৰৰ উপলক্ষত মোৰ মনলৈ এটা চিন্তা আহিছিল যে আমি এই উপলক্ষে এখন বিকশিত ভাৰতৰ বাবে এখন অনুপ্ৰেৰণাৰ মঞ্চ গঢ়ি তুলিব লাগিব, আমি ভাৰতৰ সেই ৰূপটো উজ্জীৱিত কৰিব লাগিব, যিয়ে অমৰ চিন্তাধাৰা কেনেকৈ জীয়াই ৰাখিব লাগে জানে, যিয়ে হাজাৰ বছৰৰ অভিজ্ঞতাৰ জৰিয়তে যুগ যুগ ধৰি মানৱতাৰ সম্পৰ্কত চিন্তা কৰিব পাৰে। সেয়েহে মই সেই উৎসৱক অমৃত মহোৎসৱ হিচাপে উদযাপন কৰাৰ আহ্বান জনাইছো। আৰু চাওক, সময়ৰ লগে লগে এটাৰ পিছত এটা বিস্ময়কৰ যাত্ৰাই সেই সংকল্পত যোগ দি আছে। বহুতো আধ্যাত্মিক, সাংস্কৃতিক আৰু সামাজিক সংগঠনে তেওঁলোকৰ যাত্ৰাৰ এই গুৰুত্বপূৰ্ণ সময়ছোৱাত অমৃত সংকল্প গ্ৰহণ কৰিছিল। আৰু এতিয়া চিণ্ময় মিছনেও অমৃত মহোৎসৱৰ ৰূপত ভাৰতৰ অমৃত কালৰ অভিযানৰ অংশীদাৰ হৈছে। এয়া হৈছে ভাৰতৰ সংকল্পসমূহৰ প্ৰকৃত শক্তি, এয়া হৈছে আমাৰ ‘অমৃতস্য পুত্ৰ’ হোৱাৰ প্ৰকৃত প্ৰমাণ।

বন্ধুসকল,

আমাৰ বেদৰ আহ্বান হৈছে- ‘বয়ং ৰাষ্ট্ৰে জাগৃয়াম পুৰোহিতাঃ’, অৰ্থাৎ আমি ৰাষ্ট্ৰৰ জনসাধাৰণ, জাগ্ৰত হৈ ৰাষ্ট্ৰক উন্নত কৰো। স্বামী চিন্ময়ানন্দ জীয়ে গোটেই জীৱনটো এই মন্ত্ৰটোৰ সৈতে অতিবাহিত কৰিছে। আধ্যাত্মিক বিষয়সমূহৰ ওপৰত তেওঁ যিমানেই শ্ৰদ্ধাৰে কথা কৈছিল, সিমানেই তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় বিষয়সমূহৰ ক্ষেত্ৰতো সৰব আছিল। কাৰণ আমাৰ ৰাষ্ট্ৰ হৈছে আমাৰ সংস্কৃতিৰ জন্মস্থান। এই ৰাষ্ট্ৰ হৈছে আমাৰ অস্তিত্বৰ আধাৰ। স্বামীজীয়ে সদায় শিকাইছিল যে আমি আমাৰ আধ্যাত্মিক প্রগতিক ব্যক্তিগত প্ৰগতিৰ সৈতে সংযোগ কৰিব লাগে আৰু ব্যক্তিগত প্ৰগতি ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰগতিৰ মাধ্যম হিচাপে গঢ়ি তুলিব লাগে। ভাৰতৰ জনসাধাৰণক ভাৰতৰ প্ৰতি স্বাভিমানী কৰা স্বামীজীৰ লক্ষ্য আছিল। এই উদ্দেশ্যৰে তেওঁ গীতা জ্ঞান যজ্ঞ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ উপনিষদ, বেদান্ত আৰু আমাৰ শাস্ত্ৰসমূহৰ জ্ঞান জনসাধাৰণৰ ওচৰলৈ লৈ যোৱাৰ বাবে এক অভিযান আৰম্ভ কৰিছিল। আজি আমাৰ বহুতে সেই সংকল্পৰ ফলাফল চাব পাৰে। চিণ্ময় মিছনৰ প্ৰচেষ্টাৰ ফলত আজি লাখ লাখ যুৱক-যুৱতীয়ে ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক ব্ৰেণ্ড এম্বেছেদৰ হিচাপে কাম কৰি আছে। এই যুৱক-যুৱতীসকলে নতুন প্ৰজন্মলৈ ভাৰতীয় মূল্যবোধ আগবঢ়াই আহিছে। পূজ্য গুৰুদেৱৰ এই অৱদান ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক আৰু আধ্যাত্মিক নৱজাগৰণৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অধ্যায়।

বন্ধুসকল,

আজি মই পূজ্য গুৰুদেৱক জন্ম শতবাৰ্ষিকী উপলক্ষেও স্মৰণ কৰিছো। ২০১৫ চনত মই তেওঁৰ স্মৃতিত এটা বিশেষ মুদ্ৰা মুকলি কৰাৰ সৌভাগ্য লাভ কৰিছিলো। মই তেতিয়াও কৈছিলো যে স্বামীজীৰ জীৱন আছিল জ্ঞান, কৰ্ম আৰু ভক্তিৰ এক বিস্ময়কৰ সংগম। তেওঁৰ গুৰু স্বামী শিৱানন্দ জীয়ে তেওঁক আশীৰ্বাদ দিছিল, ‘যোৱা, সিংহৰ দৰে গৰ্জন কৰা।’ তেওঁ গোটেই জীৱনটো সেই চিন্তাৰে অতিবাহিত কৰিছিল। তেওঁৰ বাণীত যি আত্মবিশ্বাস আছিল, যি আন্তৰিক শক্তি আছিল, তাৰ দ্বাৰা তেওঁৰ চিন্তাধাৰাৰ ছাপ সকলোৰে হৃদয়ত ৰৈ গৈছিল। ‘আৰ্ট অব মেন মেকিং’ নামৰ তেওঁৰ ৰেডিঅ’ কাৰ্যসূচীয়ে বহু লোকক পথ নিৰ্দেশনা দিছিল।

বন্ধুসকল,

মহান ব্যক্তিসকলৰ উদ্দেশ্য তেওঁলোকৰ মৃত্যুৰ পিছতো জীয়াই থাকে। সেয়েহে আজি আমি লাখ লাখ শিশু আৰু যুৱক-যুৱতীৰ ভৱিষ্যত নিৰ্মাণ কৰা চিণ্ময় মিছনৰ ১০০ টাৰো অধিক শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান দেখিছো। তেওঁলোকে এই প্ৰতিষ্ঠানসমূহত আধুনিক শিক্ষাও লাভ কৰিছে আৰু ভাৰতীয় মূল্যবোধো অৰ্জন কৰিছে।

বন্ধুসকল,

স্বাধীনতাৰ সময়ত স্বামী চিন্ময়ানন্দজীৰ দৰে দূৰদৃষ্টিসম্পন্ন লোকসকলৰ যি চিন্তাধাৰা আছিল, আজি দেশেও সেই দিশত নিজৰ দায়িত্ব পালন কৰি আছে। আমি এক নতুন ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা নীতি লৈ আহিছো, যাতে আমাৰ শিক্ষা ব্যৱস্থা নতুন ভাৰতৰ সৈতে সংগতিপূৰ্ণ হয়। এই নতুন শিক্ষা নীতিত ভাৰতীয় জ্ঞান পৰম্পৰা, মাতৃভাষাত শিক্ষা, আধুনিক বিজ্ঞান আৰু নতুন প্ৰযুক্তি সকলোকে গুৰুত্ব দিয়া হৈছে।

বন্ধুসকল,

স্বামীজীৰ জীৱনৰ আন এটা উদ্দেশ্য আছিল ভাৰতীয় ঐতিহ্যক লৈ গৌৰৱ আৰু সংৰক্ষণ! আপোনালোক সকলোৱে কন্যাকুমাৰীৰ বিবেকানন্দ ৰক মেম’ৰিয়েলৰ সৈতে পৰিচিত। সাগৰৰ মাজত সেই বিশাল শিলৰ ওপৰত এটা স্মাৰক নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, এই সংকল্প শ্ৰী একনাথ জী ৰানাডে জীয়ে লৈছিল। তেতিয়া পূজ্য গুৰুদেৱ তেওঁৰ সৈতে দৃঢ়ভাৱে থিয় হৈছিল। এই মহান কামৰ বাবে প্ৰথম বিত্তীয় অৱদান পুজ্য স্বামীজীয়েও আগবঢ়াইছিল। আজি বিবেকানন্দ ৰক মেম’ৰিয়েল সমগ্ৰ দেশ আৰু বিশ্বৰ পৰা অহা লাখ লাখ লোকৰ বাবে অনুপ্ৰেৰণাৰ কেন্দ্ৰ।

বন্ধুসকল,

আজি উত্তৰৰ পৰা দক্ষিণলৈ, পূবৰ পৰা পশ্চিমলৈ ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰবোৰ এক নৱজাগৰণৰ মাজেৰে পাৰ হৈছে। সেয়া কাশী বিশ্বনাথ ধামৰ নতুন ৰূপ, অযোধ্যাত থকা ভগৱান শ্ৰীৰামৰ বিশাল মন্দিৰ, উজ্জয়িনীৰ মহাকাল মহালোক বা কেদাৰনাথ আৰু বদ্ৰীনাথৰ দৰে আমাৰ মন্দিৰসমূহেই হওক। যদি আপুনি পূৰ্বতে কেদাৰনাথলৈ গৈছে, তাত আদি শংকৰাচাৰ্য্যৰ এক ঐশ্বৰিক বিশাল মূৰ্তি স্থাপন কৰা হৈছে, য’ত আদি শংকৰে তেওঁৰ শৰীৰ ত্যাগ কৰিছিল। আজি তেওঁ নিজৰ ৰাজকীয় ৰূপলৈ উভতি আহিছে। আপোনালোক সকলোৱে জানে যে একে সময়তে ভাৰতৰ পৰা কিমান মূৰ্তি চুৰি কৰি বিদেশলৈ লৈ যোৱা হৈছিল আৰু তাত বিক্ৰী কৰা হৈছিল। তেওঁলোকক বাধা দিবলৈ কোনো নাছিল, সুধিবলৈ কোনো নাছিল, উপাসকসকলৰ বাহিৰে সুধিবলৈ কোনো নাছিল। যোৱা ১২ বছৰত আমি এনে ৬৫০তকৈও অধিক চুৰি কৰা প্ৰাচীন মূৰ্তি ঘূৰাই আনিছো। আমাৰ সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰসমূহ ইউনেস্কোৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰৰ অংশ হৈ পৰিছে।

বন্ধুসকল,

ঠিক যেনেকৈ স্বামীজীয়ে আমাৰ ধৰ্ম আৰু দৰ্শনক বিশ্বৰ জনসাধাৰণৰ ওচৰলৈ লৈ গৈছিল, ঠিক তেনেদৰে আজি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যোগ দিৱসে বিশ্ববাসীক ভাৰতৰ সৈতে, ইয়াৰ প্ৰাচীন মহান পৰম্পৰাৰ সৈতে সংযোগ কৰিছে। আমাৰ ঐতিহ্যৰ প্ৰতি এই গৌৰৱপূৰ্ণ আস্থা, দাসত্বৰ মানসিকতাৰ পৰা মুক্তিৰ এই আত্মবিশ্বাসে প্ৰমাণ কৰে যে দেশখনে এতিয়া আমাৰ ঋষি-মুনি আৰু দেশপ্ৰেমিকসকলে শতিকা ধৰি সপোন দেখি থকা পথেৰে আগবাঢ়িছে। তেওঁলোকৰ চিন্তা শক্তি হৈছে এই পথত আমাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ শক্তি।

বন্ধুসকল,

বিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠান আৰু সংস্থাৰ নিজ নিজ উদ্দেশ্য আছে। কিন্তু সকলোকে একত্ৰিত কৰা এটা উদ্দেশ্য, য’ত সকলো পথ একত্ৰিত হয়, সেই লক্ষ্য হৈছে- দেশৰ উন্নয়ন, দেশৰ গৌৰৱ। স্বামী চিন্ময়ানন্দ জীৰ সময়ত দেশখনে সন্মুখীন হোৱা প্ৰত্যাহ্বানসমূহৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি তেওঁ সেই অনুসৰি নিজৰ সংকল্পসমূহ প্ৰস্তুত কৰিছিল। বিগত দশকবোৰত সময় সলনি হৈছে, দেশৰ সন্মুখত নতুন প্ৰত্যাহ্বানৰ সৃষ্টি হৈছে, সমাজত নতুন বিকৃতি ঘটিছে। সেইবোৰ সমাধান কৰাৰ দায়িত্ব আজি আমাৰ সকলোৰে ওপৰত আছে। আজি আমি বিভাজনকামী শক্তিৰ বিৰুদ্ধে সমাজক একত্ৰিত কৰিব লাগিব, আমি দেশবাসীক আত্মনিৰ্ভৰশীলতাৰ বিষয়ে অৱগত কৰিব লাগিব। ২০৪৭ চনত বিকশিত ভাৰতৰ সংকল্পৰ সৈতে জনসাধাৰণক সংযুক্ত কৰিব লাগিব। এই উদ্দেশ্যসমূহৰ বাবে আমি অধিক সক্ৰিয় হ’ব লাগিব।

বন্ধুসকল,

২০৪৭ চনত যেতিয়া ভাৰতে স্বাধীনতাৰ ১০০ বছৰ সম্পূৰ্ণ কৰিব, তেতিয়া চিণ্ময় মিছনেও ইয়াৰ শতবাৰ্ষিকী উদযাপন কৰিব। অৰ্থাৎ চিণ্ময় মিছনৰ শতবাৰ্ষিকী যাত্ৰা আৰু বিকশিত ভাৰতৰ যাত্ৰা একেলগে আগবাঢ়ি যাব। সেয়েহে আমাৰ লক্ষ্যও এক, উদ্দেশ্যও এক আৰু আমি এই যাত্ৰাক একেলগে আগুৱাই নিব লাগিব। আপোনালোকৰ গুৰুদেৱৰ মহান উত্তৰাধিকাৰ আছে, কেইবা দশকৰ অভিজ্ঞতা আছে। সমগ্ৰ বিশ্বতে সমৰ্পিত আচাৰ্য, অনুগামী আৰু কৰ্মীৰ এক বিশাল পৰিয়াল আছে। মই নিশ্চিত যে আপোনালোক সকলোৱে একেলগে এখন বিকশিত ভাৰত গঢ়ি তোলাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিব। এই বিশ্বাসেৰে মই পুনৰবাৰ পূজ্য গুৰুদেৱৰ চৰণত প্ৰণিপাত জনাইছো। অমৃত মহোৎসৱত চিণ্ময় মিছনৰ সকলো সাধু, আচাৰ্য, অনুগামী আৰু সেৱাশীল বন্ধুবৰ্গক বহুত বহুত অভিনন্দন।

হৰি ওম।

হৰি ওম।

হৰি ওম।

বহুত ধন্যবাদ।

*****

MJPS/SS/SS/RK/HS