পি এম ইণ্ডিয়া

অ’ৰোভিলেৰ সোণালী জয়ন্তী সপ্তাহ অনুষ্ঠানত উপস্থিত থাকিবলৈ পাই মই অত্যন্ত সুখী৷ শ্ৰী অৰৱিন্দৰ আধ্যাত্মিক আদৰ্শ আৰু নেতৃত্বই আমাক আজিও অনুপ্ৰাণিত কৰি আহিছে৷

প্ৰকৃতাৰ্থত অ’ৰোভিলে হ’ল সেই আদৰ্শৰ অভিব্যক্তি৷ বিগত পাঁচটা দশকত ই সামাজিক, সাংস্কৃতিক, শৈক্ষিক, অৰ্থনৈতিক আৰু আধ্যাত্মিক চিন্তাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰিছে৷

বন্ধুসকল,

শ্ৰী অৰবিন্দৰ সুদূৰপ্ৰসাৰী চিন্তা আৰু কৰ্মক স্মৰণ কৰাতো এই সময়ত গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰিছে৷ বিশ্ব আৰু মানৱ জাতিৰ কল্যাণৰ বাবে তেওঁ গোটেই জীৱন উৎসৰ্গা কৰিছিল৷

বন্ধুসকল, মাই অ’ৰোভিলেক এক সাৰ্বজনীন চহৰ হিচাপে গণ্য কৰি গৈছে৷ অ’ৰোভিলেৰ উদ্দেশ্য হ’ল মানবীয় একতাক অনুভৱ কৰা৷

ইয়াত উপস্থিত বৃহৎ পৰিমাণৰ জনসমুদ্ৰ এই চিন্তাৰ এক প্ৰতিবিম্ব৷ বছৰ বছৰ ধৰি ভাৰত বিশ্বৰ বাবে এক আধ্যাত্মিক স্থল হিচাপে চিহ্নিত হৈ আহিছে৷ নালন্দা আৰু তক্ষশিলাৰ দৰে মহান বিশ্ববিদ্যালয়ে সমগ্ৰ বিশ্বৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক শিক্ষাদান কৰিছে৷ বিশ্বৰ এনেক মহান ধৰ্মৰ জন্ম ইয়াতে হৈছে৷ তেওঁ সকলো ক্ষেত্ৰৰ সৈতে জড়িত লোকক নিজৰ দৈনন্দিন কাম-কাজত আধ্যাত্মিকতাৰ চিন্তাক আকোৱালি ল’বলৈ প্ৰেৰিত কৰিছিল৷

শেহতীয়াকৈ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰই ২১ জুনক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যোগ দিৱস হিচাপে ঘোষণা কৰি ভাৰতৰ মহান পৰম্পৰাক মান্যতা প্ৰদান কৰিলে৷ অৰোভিলেই সীমা আৰু পৰিচয়ৰ পৰা দূৰত থাকি পুৰুষ আৰু মহিলা, যুৱক-যুৱতী আৰু বয়োজেষ্ঠসকলক একগোট কৰাৰ কাম কৰি আছে৷

মোক কোৱা হৈছে যে ১৯৬৮ চনত অৰোভিলেৰ প্ৰতিষ্ঠা দিৱসত ১২৪খন দেশৰ প্ৰতিনিধিয়ে অংশ লৈছিল আৰু আজি ইয়াত ৪৯খন দেশৰ ২৪০০ লোকে বাস কৰে৷

মহৰ্ষি অৰবিন্দৰ জ্ঞানৰ দৰ্শনে মানৱ জাতিৰ লগতে সমগ্ৰ বিশ্বক চুই যায়৷ এয়া ঈশভাষ্য উপনিষদৰ কাহিনীৰ সৈতে মিল আছে৷ মহাত্মা গান্ধীয়ে ইয়াৰ অনুবাদ কৰিছিল, যাৰ তাৎপৰ্য হ’ল—ক্ষুদ্ৰতম অণুটোৰো দৈৱিক শক্তি আছে৷

অৰোভিলেৰ তৃতীয়টো উচ্চ নীতি হ’ল যে ইয়ে ভূত আৰু ভৱিষ্যতৰ মাজত এক সেতু হিচাপে থিয় দিব৷ যদি কোনোবাই লক্ষ্য কৰে যে ১৯৬৮ত যেতিয়া অৰোভিলেৰ প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল, তেতিয়া বিশ্ব আৰু ভাৰত কি অৱস্থাত আছিল, বিশ্ব উপখণ্ড হৈ আছিল আৰু শীতল যুদ্ধৰ অৱস্থা আছিল৷ অৰোভিলেৰ চিন্তাধাৰাই বিশ্বক ব্যৱসায়, ভ্ৰমণ আৰু যোগাযোগ ব্যৱস্থাৰে সংযুক্ত কৰে৷

অৰোভিলেৰ চতুৰ্থটো মুখ্য বিচাৰ হ’ল—ই সামৰিক বিশ্বক আধ্যাত্মিক আৰু ভৌতিক দৃষ্টিকোণেৰে সাঙুৰি লয়৷ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ জৰিয়তে বিশ্ব ভৌতিক দৃষ্টিকোণেৰে আগুৱাই আছে, গতিকে ইয়াক সামাজিক ব্যৱস্থা আৰু স্থিৰতাৰ বাবে আধ্যাত্মিক চিন্তাৰ প্ৰয়োজন হ’ব৷

অৰোভিলেত আমি ভৌতিক আৰু আধ্যাত্মিক সৌহাদ্যৰ সৈতে সহবাস কৰো৷ অৰোভিলেৰ পঞ্চমটো মুখ্য বিচাৰ হ’ল—ই শিক্ষা আৰু প্ৰগতিৰ স্থান হৈ থাকিব, যাতে ইয়াত স্থৱিৰতা আহি নপৰে৷ মানৱতাৰ প্ৰগতিয়ে অবিৰাম চিন্তা আৰু বাৰম্বাৰ চিন্তা কৰাৰ আহ্বান কৰে, যাতে মানুহৰ মস্তিষ্ক একেটা চিন্তাতে আৱদ্ধ হৈ নাথাকে৷

সত্য কথাটো হ’ল যে অৰোভিলেই বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ লোক আৰু বিচাৰক একেটা স্থানলৈ আনিছে, য’ত সংবাদ আৰু চৰ্চা স্বাভাৱিক হয়৷

ভাৰতীয় সমাজ মৌলিক ৰূপত বিবিধতাৰে ভৰা৷ ইয়াৰ পৰা সংবাদ আৰু দৰ্শনৰ পৰম্পৰা প্ৰত্যুৎসাহিত হৈছে৷ অৰোভিলেই বৈশ্বিক বিবিধতাক এক স্থানলৈ আনি বিশ্বৰ সন্মুখত প্ৰাচীন পৰম্পৰাক প্ৰদৰ্শন কৰিছে৷

ভাৰতে সদায় বিভিন্ন ধৰ্ম আৰু সংস্কৃতিৰ মাজত সন্মান আৰু সহাৱস্থানক অনুমতি দি আহিছে৷ ভাৰত গুৰুকুলৰ শতাব্দী প্ৰাচীন পৰম্পৰাৰ বাসগৃহ, য’ত শিক্ষা কেৱল শ্ৰেণীকোঠাৰ ভিতৰতে আৱদ্ধ নহয়, শিক্ষা এক জীৱন্ত প্ৰয়োগশালা৷ প্ৰাচীন সময়ত আমাৰ সন্ত আৰু ঋষিসকলে মহান কাৰ্য আৰম্ভ কৰিবলৈ যজ্ঞ কৰিছিল৷ কেতিয়াবা কেতিয়াবা এই যজ্ঞই ইতিহাস ৰচনা কৰিছিল৷ একতাৰ বাবে এনেকুৱা এক যজ্ঞ ঠিক ৫০ বছৰ পূৰ্বে ইয়াত আয়োজন কৰা হৈছিল৷ বিশ্বৰ সকলো প্ৰান্তৰ পৰা পুৰুষ-মহিলাই মাটি লৈ আহিছিল, মাটিৰ মিশ্ৰণ কৰি একতাৰ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিল৷

বিশ্বই বিগত সময়ছোৱাত অৰোভিলেৰ পৰা বিভিন্ন ৰূপত ইতিবাচক সম্পদ লাভ কৰিছে৷ সেয়া লাগিলে নিৰন্তৰ শিক্ষা, পৰিৱেশ পুনৰ্জীৱিকৰণ, নৱীকৰণযোগ্য শক্তি, জৈৱিক কৃষি, উপযুক্ত ভৱন নিৰ্মাণ প্ৰযুক্তি, জল ব্যৱস্থাপনা অথবা জাৱৰ ব্যৱস্থাপনা৷ অৰোভিলে সকলো দিশৰ পৰা অগ্ৰণী আছিল৷

আপোনালোকে দেশত উন্নত মানৰ শিক্ষা প্ৰসাৰ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ঠখিনি কৰিছে৷ অৰোভিলেৰ ৫০বছৰ পূৰ্তি উপলক্ষে মই আশা কৰো যে আপোনালোকে এই দিশত প্ৰচেষ্টা বৃদ্ধি কৰি যাব৷ শিক্ষাৰ জৰিয়তে যুৱ মনক সেৱা আগবঢ়োৱাটো শ্ৰী অৰবিন্দ আৰু মাতৃৰ প্ৰতি গভীৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি হ’ব৷

আপোনালোকৰ বহুতে হয়তো অৱগত নহয় যে শিক্ষাৰ প্ৰতি আপোনালোকৰ বৰঙণিৰ মই এগৰাকী অনৰাগী৷ শ্ৰী কিৰীৎ ভাই যোশী শ্ৰী অৰবিন্দৰ একান্ত শিষ্য আৰু মাদাৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত শিক্ষাবিদ আছিল৷

মই গুজৰাটৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হৈ থাকোতে তেওঁ মোৰ শিক্ষা উপদেষ্টাও আছিল৷ তেওঁ আজি আমাৰ মাজত নাই৷ কিন্তু ভাৰতবৰ্ষৰ শিক্ষা খণ্ডলৈ তেওঁৰ বৰঙণি সদায় স্মৰণীয় হৈ ৰ’ব৷

বন্ধুসকল,

ঋক বেদত উল্লেখ আছিল— সকলো দিশৰ পৰা পবিত্ৰ চিন্তাধাৰা আমাৰ মাজলৈ আহিব দিয়ক৷

মই আশা কৰো যে অৰোভিলেই এই দেশৰ সাধাৰণ নাগৰিকক সৱল কৰিবলৈ নতুন নতুন চিন্তা-চৰ্চাৰে সদায় আগুৱাই আহিব৷

দূৰ-দূৰণিৰ লোকেও তেওঁলোকক নতুন চিন্তা-চৰ্চাৰে সমৃদ্ধ কৰিব৷ অৰোভিলে বিশ্বৰ বাবে পথ প্ৰদৰ্শক হওক৷
মনৰ সংকীৰ্ণতা দূৰ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত অৰোভিলে হওক অভিভাৱকস্বৰূপ৷ মানৱতাৰ ঐক্য-সংহতিক উদযাপন কৰিবলৈ ই সকলোকে আমন্ত্ৰণ জনাই থাকিব বুলি মই আশাবাদী৷

মহাঋষি অৰবিন্দ আৰু ডিভাইন মাদাৰৰ সাহস আৰু কৰ্মশক্তিয়ে অৰোভিলেক সদায় উজ্জীৱিত কৰি ৰাখক৷ তাৰেই কামনা কৰিছো৷

ধন্যবাদ৷

****

AKT/HS/MS