পি এম ইণ্ডিয়া

মোৰ মৰমৰ দেশবাসী, নমস্কাৰ।

“মন কি বাত”লৈ আপোনালোকক স্বাগতম আৰু অভিনন্দন জনাইছোঁ। “মন কি বাত” দেশৰ লগতে নাগৰিকসকলৰ কৃতিত্বক উজ্জ্বল কৰি তোলাৰ এখন শক্তিশালী মঞ্চ। শেহতীয়াকৈ দিল্লীত অনুষ্ঠিত গ্ল’বেল এ আই ইমপেক্ট ছামিটৰ সময়ত দেশখনে এনেধৰণৰ কৃতিত্বৰ সাক্ষী হৈ ৰ’ল৷ বহু দেশৰ নেতা, উদ্যোগৰ নেতা, উদ্ভাৱক আৰু ষ্টাৰ্ট-আপ খণ্ডৰ সৈতে জড়িত লোকসকলে ভাৰত মণ্ডপমত এআই ইমপেক্ট ছামিটৰ বাবে সমৱেত হৈছিল। ভৱিষ্যতে বিশ্বই এআইৰ শক্তিক কেনেদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব তাৰ বাবে এই শীৰ্ষ সন্মিলনখন এক টাৰ্নিং পইণ্ট হিচাপে প্ৰমাণিত হ’ল।

বন্ধুসকল,

শীৰ্ষ সন্মিলনত বিশ্বৰ নেতা আৰু প্ৰযুক্তি খণ্ডৰ চিইঅ’সকলকো লগ পোৱাৰ সুযোগ পাইছিলোঁ। এ আই সন্মিলনৰ প্ৰদৰ্শনীত মই বিশ্বৰ নেতাসকলক অসংখ্য বস্তু দেখুৱালোঁ। বিশেষকৈ দুটা কথা উল্লেখ কৰিব বিচাৰিছো। শীৰ্ষ সন্মিলনত এই দুটা সামগ্ৰীয়ে বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ নেতাসকলক বহুপৰিমাণে আপ্লুত কৰিছিল। প্ৰথমটো আছিল আমূলৰ বুথ। ইয়াত বুজাই দিয়া হৈছিল যে এআইয়ে আমাক জীৱ-জন্তুৰ চিকিৎসাত কেনেদৰে সহায় কৰিছে আৰু ২৪x৭ সময় এআই সুবিধাৰ সহায়ত কৃষকসকলে কেনেকৈ তেওঁলোকৰ দুগ্ধ আৰু জীৱ-জন্তুৰ খবৰ ৰাখিব পাৰে।

বন্ধুসকল,

দ্বিতীয়টো সামগ্ৰী আমাৰ সংস্কৃতিৰ সৈতে জড়িত আছিল। আমি কেনেকৈ এআইৰ সহায়ত আমাৰ প্ৰাচীন গ্ৰন্থ, আমাৰ প্ৰাচীন জ্ঞান, আমাৰ পাণ্ডুলিপিসমূহ সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিছো আৰু আজিৰ প্ৰজন্মৰ লগত সেইবোৰক খাপ খুৱাই লৈছো, সেই কথা দেখি বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ নেতাসকল আচৰিত হৈছিল।

বন্ধুসকল,

প্ৰদৰ্শনীৰ সময়ত প্ৰদৰ্শনৰ বাবে নিৰ্বাচিত হৈছিল সুশ্ৰুত সংহিতা। প্ৰথম পদক্ষেপত দেখুওৱা হৈছিল যে আমি কেনেকৈ প্ৰযুক্তিৰ সহায়ত পাণ্ডুলিপিৰ ছবিৰ মান উন্নত কৰি পঢ়িব পৰা কৰি তুলিছো। দ্বিতীয় পদক্ষেপত এই ছবিখন মেচিনেৰে পঢ়িব পৰা লেখালৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছিল। পৰৱৰ্তী পদক্ষেপত মেচিনত পঢ়িব পৰা লেখাটো এআই অৱতাৰে পঢ়িছিল। তদুপৰি, পৰৱৰ্তী পদক্ষেপত আমি প্ৰযুক্তিৰ সহায়ত এই অমূল্য ভাৰতীয় জ্ঞানক কেনেকৈ ভাৰতীয় আৰু বিদেশী ভাষালৈ অনুবাদ কৰিব পাৰি, সেই কথাও প্ৰদৰ্শন কৰিলোঁ। আধুনিক অৱতাৰৰ জৰিয়তে ভাৰতৰ প্ৰাচীন জ্ঞানৰ বিষয়ে জানিবলৈ বিশ্বৰ নেতাসকলে যথেষ্ট আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিছিল।

বন্ধুসকল,

এই সন্মিলনত বিশ্বই এআইৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰতৰ আচৰিত সামৰ্থ্যৰ সাক্ষী হৈছিল। এই সময়ছোৱাত ভাৰতে তিনিটা মেড ইন ইণ্ডিয়া এ আই আৰ্হিও মুকলি কৰে। এইখন আছিল এতিয়ালৈকে অনুষ্ঠিত আটাইতকৈ ডাঙৰ এ আই শীৰ্ষ সন্মিলন। এই সন্মিলন বাবে যুৱক-যুৱতীসকলৰ উৎসাহ আৰু উত্তেজনা স্পষ্ট হৈ পৰিছিল। এই সন্মিলনৰ সফলতাৰ বাবে সকলো দেশবাসীক অভিনন্দন জনাইছো।

বন্ধুসকল,

মই প্ৰায়ে কওঁ, ‘যিজনে খেলে, তেওঁ উজলি উঠে’। ক্ৰীড়ায়ো আমাক একত্ৰিত কৰে। আপোনালোকে আজিকালি নিশ্চয় টি-২০ বিশ্বকাপৰ খেলবোৰ চাই আছে। আৰু মই  নিশ্চিত যে মেচখন চাই থাকোঁতে বহুবাৰ আপোনাৰ দৃষ্টি নিশ্চয় কোনো বিশেষ খেলুৱৈৰ ওপৰত নিবদ্ধ হৈ পৰে। জাৰ্চিটো আন কোনোবা দেশৰ, কিন্তু নামটো শুনিলেই অনুভৱ হয় যে খেলুৱৈজন আমাৰ দেশৰ। তাৰ পিছত হৃদয়ৰ কোনোবা এটা কোণত সামান্য হলেও আনন্দৰ সৃষ্টি হয়… যিহেতু সেই খেলুৱৈজন ভাৰতীয় মূলৰ আৰু তেওঁ নিজৰ পৰিয়ালে বসতি স্থাপন কৰা দেশখনৰ হৈ খেলি আছে। তেওঁলোকে নিজ নিজ দেশৰ জাৰ্চি পিন্ধি খেলপথাৰত ভৰি দিয়ে আৰু সেই দেশখনক সম্পূৰ্ণ হৃদয়েৰে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। কানাডাৰ দলটোত ভাৰতীয় মূলৰ খেলুৱৈৰ সংখ্যা সৰ্বাধিক। দলৰ অধিনায়ক দিলপ্ৰীত বাজৱাৰ জন্ম হৈছিল পঞ্জাৱৰ গুৰদাসপুৰত। নৱনীত ধলিৱালৰ ঘৰ চণ্ডীগড়ৰ। এই তালিকাত হৰ্ষ ঠাকাৰ আৰু শ্ৰেয়াছ মোৱাৰ দৰে বহু নাম অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে, যিয়ে কেৱল কানাডাৰেই নহয়, ভাৰতৰো গৌৰৱ বৃদ্ধি কৰিছে। আমেৰিকাৰ দলটোত ভাৰতীয় ঘৰুৱা ক্ৰিকেটৰ পৰা ওলাই অহা বহু খেলুৱৈ আছে। আমেৰিকাৰ দলৰ অধিনায়ক মনাংক পেটেলে গুজৰাটৰ ১৬ বছৰ অনুৰ্ধ আৰু ১৮ বছৰ অনুৰ্ধ দলৰ হৈও খেলিছে। মুম্বাইৰ সৌৰভ, দিল্লীৰ পৰা হৰমিত সিং আৰু মিলিন্দ কুমাৰ আটাইকেইজনেই আমেৰিকান দলৰ গৌৰৱ। ওমান দলত আজি বহু খেলুৱৈ আছে যিয়ে পূৰ্বে ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ হৈ খেলিছে। যতীন্দৰ সিং, বিনায়ক শুক্লা, কৰণ, জয় আৰু আশীষৰ দৰে খেলুৱৈ ওমান ক্ৰিকেটক বান্ধি ৰখা শক্তিশালী স্তম্ভ। ভাৰতীয় মূলৰ খেলুৱৈসকলেও নিউজিলেণ্ড, ইউ এ ই আৰু ইটালীৰ দলত নিজৰ স্থান নিশ্চিত কৰিছে। ভাৰতীয় মূলৰ এনে অগণন খেলুৱৈ আছে যিয়ে নিজৰ নিজৰ দেশলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিছে… তাত থকা যুৱক-যুৱতীসকলৰ বাবে প্ৰেৰণা হৈ পৰিছে। এয়াই ভাৰতীয়ত্বৰ পৰিচয়। ভাৰতীয়সকল য’তেই যায়, মাতৃভূমিৰ শিপাৰ লগত সংযুক্ত হৈ থাকে আৰু তেওঁলোকে বাস কৰা দেশখনৰ, কৰ্মভূমিৰ উন্নয়নত অৰিহণা যোগায়।

মোৰ প্ৰিয় দেশবাসী,

নিজৰ সন্তানক হেৰুৱাতকৈ ডাঙৰ দুখ কোনো পিতৃ-মাতৃৰ বাবে নাই। অতি সৰু ল’ৰা এটাক হেৰুৱাৰ বেদনা আৰু গভীৰ। মাত্ৰ কেইদিনমানৰ আগতে আমি হেৰুৱাইছিলো কেৰালাৰ এগৰাকী সৰু নিৰীহ ছোৱালী- আলিন শ্বেৰিন আব্ৰাহামক। মাত্ৰ ১০ মাহ বয়সতে তেওঁ এই পৃথিৱী এৰি থৈ গৈছিল। কল্পনা কৰক— তেওঁৰ সন্মুখত এটা গোটেই জীৱন আছিল, যিটো হঠাতে শেষ হৈ গ’ল। ইমানবোৰ সপোন আৰু আনন্দ পূৰণ নোহোৱাকৈয়ে থাকি গ’ল। তেওঁৰ মাক-দেউতাকে নিশ্চয় যি যন্ত্ৰণা ভোগ কৰি আছে সেয়া শব্দৰে প্ৰকাশৰ বাহিৰত। কিন্তু এনে গভীৰ যন্ত্ৰণাৰ মাজতো আলিনৰ পিতৃ অৰুণ আব্ৰাহাম আৰু মাতৃ শ্বেৰিনে এনে এটা সিদ্ধান্ত লৈছিল যিয়ে প্ৰতিজন নাগৰিকৰ হৃদয়ক সন্মানেৰে ভৰাই তুলিছে। তেওঁলোকে আলিনৰ অংগ দান কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। এই একক সিদ্ধান্তই তেওঁলোকৰ চিন্তাৰ বিস্তৃতি আৰু তেওঁলোকৰ ব্যক্তিত্বৰ পৰিসৰ উন্মোচন কৰে। এফালে ছোৱালীজনীক হেৰুৱাই শোক প্ৰকাশ কৰাৰ বিপৰীতে আনফালে আনক সহায় কৰাৰ মনোভাবেও ভৰি পৰিছিল। তেওঁলোকে বিচাৰিছিল যে কোনো পৰিয়ালে যাতে এনে দুৰ্ভাগ্যৰ সন্মুখীন নহয়। আলিন শ্বেৰিন আব্ৰাহাম এতিয়া আমাৰ লগত নাই যদিও তেওঁৰ নাম দেশৰ আটাইতকৈ কম বয়সীয়া অংগদাতাৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। বন্ধুসকল, ভাৰতত আজিকালি অংগদানৰ বিষয়ে সজাগতা ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি পাইছে। ইয়াৰ দ্বাৰা আৰ্তজনক সহায় কৰা হৈছে। ইয়াৰ উপৰি ই দেশত চিকিৎসা গৱেষণাক শক্তিশালী কৰি তুলিছে। বহু সংগঠন আৰু ব্যক্তিয়ে এই দিশত অসাধাৰণ কাম কৰি আছে।

বন্ধুসকল,

কেৰালাৰ আলিনৰ দৰে অংগদানৰ জৰিয়তে কাৰোবাক দ্বিতীয় জীৱন দিয়া বহু লোক আছে। উদাহৰণস্বৰূপে- দিল্লীৰ লক্ষ্মী দেৱী, যোৱা বছৰ তেওঁ কেদাৰনাথলৈ যাত্ৰা কৰিছিল। তাৰ বাবে তেওঁ ১৪ কিলোমিটাৰ ট্ৰেকিং কৰিবলগীয়া হৈছিল। আপুনি জানি আচৰিত হ’ব যে তেওঁ হাওঁফাওঁ সংৰোপণৰ পিছত এই যাত্ৰা কৰিছিল। তেওঁৰ হৃদযন্ত্ৰই মাত্ৰ ১৫ শতাংশহে কাম কৰি আছিল। তাৰ মাজতে তেওঁ লাভ কৰিলে এজন মৃত দাতাৰ হৃদয়। ইয়াৰ পিছত তাইৰ জীৱনটো সম্পূৰ্ণৰূপে ৰূপান্তৰিত হ’ল। পশ্চিম বংগৰ গৌৰাং বেনাৰ্জীয়ে দুবাৰকৈ নাথুলালৈ গৈছে। এয়া সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ১৪,০০০ ফুট উচ্চতাত অৱস্থিত। আৰু বিশেষ দিশটো হ’ল তেওঁ হাওঁফাওঁ সংৰোপণৰ পিছত এই কৃতিত্ব অৰ্জন কৰিছিল। ৰাজস্থানৰ ছিকাৰৰ ৰামদেৱ সিঙৰ বৃক্ক সংৰোপণ কৰিবলগীয়া হৈছিল। আজি তেওঁ ক্ৰীড়াত পাৰদৰ্শিতা দেখুৱাইছে।

বন্ধুসকল,

এনে বহুতো প্ৰেৰণাদায়ক উদাহৰণ আপুনি পাব। ইয়াৰ দ্বাৰা আকৌ এবাৰ প্ৰমাণিত হয় যে এটা উদাৰ পদক্ষেপে অগণন মানুহৰ জীৱন সলনি কৰিব পাৰে। এনে উদাৰ কাম হাতত লোৱা সকলোকে মই আন্তৰিকতাৰে প্ৰশংসা কৰিছো।

মোৰ প্ৰিয় দেশবাসী,

আজাদী কা অমৃত মহোৎসৱৰ সময়ত লালকিল্লাৰ পৰা ‘পঞ্চ-প্ৰাণ’ৰ কথা কৈছিলো। তাৰ ভিতৰত এটা হ’ল দাসত্বৰ মানসিকতাৰ পৰা মুক্তি। আজি দেশে দাসত্বৰ প্ৰতীক এৰি ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ লগত জড়িত প্ৰতীকক মূল্য দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। আমাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনেও এই দিশত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে। কাইলৈ ​​অৰ্থাৎ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰীত ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত ‘ৰাজাজী উৎসৱ’ উদযাপন কৰা হ’ব। এই উপলক্ষে ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনৰ কেন্দ্ৰীয় প্ৰাংগণত চি ৰাজাগোপালাচাৰীজীৰ প্ৰতিমূৰ্তি উন্মোচন কৰা হ’ব। তেওঁ আছিল স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল। ক্ষমতাক পদ হিচাপে নহয় সেৱা হিচাপে চোৱাসকলৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল। ৰাজহুৱা জীৱনত তেওঁৰ আচৰণ, আত্মসংযম, স্বাধীন চিন্তাধাৰাই আজিও আমাক অনুপ্ৰাণিত কৰে। দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে স্বাধীনতাৰ পাছতো ব্ৰিটিছ প্ৰশাসকৰ প্ৰতিমূৰ্তি ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত থাকিবলৈ দিয়া হৈছিল যদিও ৰাষ্ট্ৰৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ পুত্ৰসকলৰ মূৰ্তিবোৰক স্থান দিয়াৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হৈছিল। ব্ৰিটিছ স্থপতিবিদ এডউইন লুটিয়েন্সৰ প্ৰতিমূৰ্তিও ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত থিয় হৈ আছিল। এতিয়া এই প্ৰতিমূৰ্তিৰ ঠাইত ৰাজাজীৰ প্ৰতিমূৰ্তি স্থাপন কৰা হ’ব। ৰাজাজী উৎসৱৰ সময়ত ৰাজাগোপালাচাৰীজীৰ ওপৰত এখন প্ৰদৰ্শনীৰো আয়োজন কৰা হ’ব। এই প্ৰদৰ্শনী ২৪ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ১ মাৰ্চলৈকে চলিব। সম্ভৱ হ’লে এই প্ৰদৰ্শনী এবাৰ চাবলৈ অনুৰোধ জনালো।

মোৰ প্ৰিয় দেশবাসী,

‘মন কি বাত’ত আপোনালোকৰ লগত মই ডিজিটেল এৰেষ্টৰ বিষয়ে দীঘলীয়াকৈ কথা পাতিছিলো। ইয়াৰ পিছত আমাৰ সমাজত ডিজিটেল এৰেষ্ট আৰু ডিজিটেল জালিয়াতিৰ সন্দৰ্ভত বহু সজাগতা সৃষ্টি হ’ল যদিও এতিয়াও আমাৰ আশে-পাশে এনে ঘটনা ঘটি আছে, যিবোৰ ক্ষমা কৰিব নোৱাৰা। ডিজিটেল এৰেষ্ট আৰু বিত্তীয় প্ৰৱঞ্চনাৰ জৰিয়তে নিৰীহ লোকক লক্ষ্য কৰি লোৱা হৈছে। বহু সময়ত আমি গম পাওঁ যে এজন জ্যেষ্ঠ নাগৰিকক নিজৰ আজীৱন উপাৰ্জন প্ৰতাৰণা কৰি লুটি নিয়া হৈছে। কেতিয়াবা কোনোবাই সন্তান্তৰ মাচুল দিবৰ বাবে জমা কৰা ধন প্ৰতাৰণা কৰা হয়। ব্যৱসায়ীসকলৰ লগত প্ৰৱঞ্চনাৰ খবৰৰো আমি সন্মুখীন হওঁ। কোনোবাই ফোন কৰি কয়, “মই এজন ডাঙৰ বিষয়া। আপুনি কিছুমান সবিশেষ শ্বেয়াৰ কৰিব লাগিব।” ইয়াৰ পিছত নিৰীহ মানুহে ঠিক তেনেকুৱাই কৰে। সেয়ে সতৰ্ক আৰু সাৱধান হৈ থকাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ।

বন্ধুসকল,

আপোনালোক সকলোৱে কে ৱাই চি– Know Your Customer প্ৰক্ৰিয়াৰ সৈতে পৰিচিত হ’ব লাগিব। কেতিয়াবা যেতিয়া আপোনাৰ বেংকৰ পৰা কে ৱাই চি আপডেট বা পুনৰ কে ৱাই চি কৰিবলৈ কোৱা মেছেজ আহে, তেতিয়া আপোনাৰ মনত প্ৰশ্নৰ উদয় হয়– মই ইতিমধ্যে কে ৱাই চি কৰিছো, তেন্তে এইটো কিয় আহিছে?  মই আপোনালোকক আহ্বান জনাইছো যে আপুনি চিন্তা নকৰিব; এইটো কেৱল আপোনাৰ ধনৰ সুৰক্ষাৰ বাবে। আমি সকলোৱে জানো যে আজিকালি পেঞ্চন, ৰাজসাহায্য, বীমা, ইউ পি আই, সকলো বেংক একাউণ্টৰ লগত জড়িত হৈ আছে। এই কাৰণেই বেংকসমূহে সময়ে সময়ে পুনৰ কে ৱাই চি কৰে, যাতে আপোনাৰ বেংক একাউণ্ট সুৰক্ষিত হৈ থাকে। হয়, ইয়াতো এটা কথা মনত ৰাখিব লাগিব যে অপৰাধীয়ে ভুৱা ফোন কৰে, এছএমএছ আৰু লিংক প্ৰেৰণ কৰে। গতিকে আমি সজাগ হৈ থাকিব লাগিব আৰু এনে প্ৰৱঞ্চকৰ বলি হ’ব নালাগিব। কে ৱাই চি বা পুনৰ কে ৱাই চি কেৱল আপোনাৰ বেংক শাখা, অফিচিয়েল এপ আৰু অনুমোদিত মাধ্যমৰ জৰিয়তেহে কৰিব লাগে। অ’টিপি, আধাৰ নম্বৰ, বা বেংক একাউণ্টৰ তথ্য কাৰো লগত শ্বেয়াৰ নকৰিব। আৰু আটাইতকৈ ডাঙৰ কথাটো হ’ল মাজে মাজে আপোনাৰ পাছৱৰ্ড সলনি কৰি থাকিব। যেনেকৈ প্ৰতিটো ঋতুৰ লগে লগে খাদ্য আৰু কাপোৰ সলনি হয়, তেনেকৈয়ে কেইদিনমানৰ মূৰে মূৰে পাছৱৰ্ড সলনি কৰাটো নিয়ম কৰি লওক।

বন্ধুসকল,

শেহতীয়াকৈ ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকে এইবোৰ বিষয়ক লৈ বিত্তীয় সাক্ষৰতা সপ্তাহৰ আয়োজন কৰিছিল। এই বিত্তীয় সাক্ষৰতা অভিযান এতিয়া গোটেই বছৰটো চলি থাকিব। গতিকে ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ বাৰ্তালৈ গুৰুত্ব দিয়ক আৰু আপোনাৰ কে ৱাই চি আপডেট কৰি ৰাখক।

মনত ৰাখিব :

শুদ্ধ কে ৱাই চি, সময়মতে পুনৰ কে ৱাই চি দাখিলে আপোনাৰ একাউণ্ট সুৰক্ষিত ৰাখে।

এজন ক্ষমতাশালী নাগৰিক হওক,

কাৰণ ক্ষমতাশালী নাগৰিকেহে সবল আৰু স্বাৱলম্বী ভাৰত গঢ়ি তোলে।

মোৰ প্ৰিয় দেশবাসী,

আমাৰ কৃষকসকল কেৱল খাদ্য যোগানকাৰী নহয়, তেওঁলোক পৃথিৱীৰ প্ৰকৃত তত্ত্বাৱধায়ক। মাটিক সোণলৈ পৰিণত কৰাটো কি সেয়া আমাৰ কৃষকৰ পৰা শিকিব লাগে। আৰু আমাৰ কৃষকসকলে আজি পৰম্পৰা আৰু প্ৰযুক্তি দুয়োটাৰে মিশ্ৰণ ঘটাইছে, আৰু মই এইটো দেখি আনন্দিত হৈছো যে আমাৰ কৃষকসকলে এতিয়া কেৱল উৎপাদনতে নহয়, গুণগত মান, মূল্য সংযোজন, আৰু নতুন বজাৰৰ ওপৰতো গুৰুত্ব দিছে। ওড়িশাৰ হিৰোদ পেটেল নামৰ এজন যুৱ কৃষকৰ কাহিনী সঁচাকৈয়ে প্ৰেৰণাদায়ক। প্ৰায় আঠ বছৰ আগলৈকে তেওঁ পিতৃ শিৱশংকৰ পেটেলৰ সৈতে পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে ধানৰ খেতি কৰিছিল যদিও তাৰ পিছত, তেওঁ খেতিৰ প্ৰতি নতুন দৃষ্টিভংগীৰে আগবাঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ নিজৰ ফাৰ্মৰ পুখুৰীটোৰ ওপৰত এটা মজবুত জালৰ বিন্যাস সাজিছিল। তাৰ ওপৰত লতাজাতীয় শাক-পাচলিৰ খেতি কৰিছিল, পুখুৰীৰ আশে-পাশে কল, মধুৰিআম, নাৰিকল ৰোপণ কৰিছিল, লগতে পুখুৰীত মাছপালনো আৰম্ভ কৰিছিল। অৰ্থাৎ পৰম্পৰাগত খেতি, শাক-পাচলি, ফল-মূল, মাছ সকলো একে ঠাইতে উতপাদন কৰা হৈছে। ইয়াৰ ফলত ভূমিৰ ব্যৱহাৰ উন্নত হৈছে, পানীৰ সঞ্চয় হৈছে আৰু অতিৰিক্ত আয় হৈছে। আজি দূৰ-দূৰণিৰ পৰা কৃষকসকলে তেওঁৰ এই আৰ্হি চাবলৈ ওচৰলৈ আহে।

বন্ধুসকল,

কেৰেলাৰ ত্ৰিশূৰ জিলাত এখন গাঁও আছে য’ত একেখন পথাৰতে ৫৭০ জাতৰ ধানৰ খেতি কৰা হয়। ইয়াৰ ভিতৰত স্থানীয় জাত, বনৌষধি জাত, আনকি আন ৰাজ্যৰ পৰা আমদানি কৰা জাতো অন্তৰ্ভুক্ত। এইটো কেৱল খেতি নহয়, বীজৰ ঐতিহ্য সংৰক্ষণৰ এক বৃহৎ অভিযান। আমাৰ কৃষকৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ ফলাফল পৰিসংখ্যাতো প্ৰতিফলিত হৈছে। আজি ভাৰত বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ ধান উৎপাদনকাৰী দেশত পৰিণত হৈছে। ১৫ কোটি টনতকৈ অধিক চাউল উৎপাদন কৰাটো কোনো সৰু কৃতিত্ব নহয়। আমি নিজৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰিছো আৰু গোলকীয় খাদ্য ভাণ্ডাৰলৈ অৰিহণা যোগাইছো। বন্ধুসকল, কৃষিজাত সামগ্ৰী এতিয়া বিমানযোগে বিদেশলৈ অধিক সহজে উপস্থিত হয়। কৰ্ণাটকৰ পৰা নানজাংগুড কল, মহীশূৰৰ পান, ইণ্ডি নেমু মালদ্বীপলৈ ৰপ্তানি কৰা হৈছে। এই সামগ্ৰীসমূহৰ সোৱাদ আৰু গুণগত মানৰ বাবে জনাজাত আৰু আনকি জি আই টেগো লাভ কৰিছে। আজিৰ কৃষকে গুণগত মান বিচাৰে, পৰিমাণো বৃদ্ধি কৰে আৰু নিজৰ নাম উজলাই তুলিছে।

মোৰ প্ৰিয় দেশবাসী,

যোৱা বছৰৰ এই সময়খিনিৰ আশে-পাশে মহাকুম্ভৰ আচৰিত ছবিবোৰ আপোনালোকৰ নিশ্চয় মনত আছে। সংগমৰ পাৰত ঢৌৱাই থকা মানুহৰ সাগৰ, বিশ্বাসৰ অপৰিসীম প্ৰবাহ আৰু সেই পবিত্ৰ স্নানৰ মুহূৰ্তত এনে লাগিছিল যেন ভাৰত নিজৰ ‘সনাতন চেতনা’ৰ সন্মুখীন হৈছে। বন্ধুসকল, মহাকুম্ভৰ একেই ধাৰা, একেই মাঘ মাহ, একেটা ভক্তিকণ্ঠই উত্তৰৰ পৰা দক্ষিণলৈ গতি কৰাৰ লগে লগে ই নতুন পৰিচয় ধাৰণ কৰে।

বন্ধুসকল,

কেৰালাৰ ভূমিত, ভৰতাপপুঝা নদীৰ পাৰৰ তিৰুনাভয়াত শতিকা পুৰণি এক পৰম্পৰা আছে– মামংগম। বহুতে ইয়াক মহা মাঘ উৎসৱ বা কেৰালা কুম্ভ বুলিও কয়। মাঘ মাহত পৱিত্ৰ নদীত স্নান কৰি সেই মুহূৰ্তক জীৱনৰ অমলিন স্মৃতি কৰি তোলাটোৱেই হৈছে ইয়াৰ আত্মা। সময়ৰ লগে লগে এই পৰম্পৰা যেন ম্লান পৰিল। প্ৰায় দুশ পঞ্চাশ বছৰ ধৰি এই অনুষ্ঠানটো আগৰ দৰে উদযাপন কৰা হোৱা নাছিল। কিন্তু আজি নিজৰ ঐতিহ্যক পুনৰ স্বীকৃতি দি থকা আমাৰ দেশখনত ইতিহাসে আন এটা দিশ লৈছে৷ এইবাৰ কোনো ডাঙৰ ঘোষণা নকৰাকৈয়ে কেৰালা কুম্ভ সফলতাৰে অনুষ্ঠিত হ’ল। মানুহে ইজনে সিজনৰ লগত এই বিষয়ে যোগাযোগ কৰিলে, খবৰটো বিয়পি পৰিল, আৰু প্ৰতিদিনে তিৰুণাভয়ালৈ ভক্ত আহিবলৈ ধৰিলে।

বন্ধুসকল,

মহাকুম্ভ হওক বা কেৰালা কুম্ভ, ই কেৱল স্নানৰ উৎসৱ নহয়। ই স্মৃতিৰ এক জাগৰণ। সংস্কৃতিৰ পুনৰুদ্ধাৰ। উত্তৰৰ পৰা দক্ষিণলৈ নদীবোৰ বেলেগ হ’ব পাৰে, পাৰ বেলেগ হ’ব পাৰে, কিন্তু বিশ্বাসৰ ধাৰাটো একেই— এয়াই ভাৰত।

বন্ধুসকল,

আমাৰ দেশত যিসকলে সমাজৰ কল্যাণৰ বাবে কাম কৰিছে, যিসকলে নিজৰ উদাৰ কামত জনসাধাৰণক অগ্ৰাধিকাৰ দিছে, তেওঁলোক সদায় ৰাইজৰ হৃদয়ত থাকে। আম্মা জয়াললিতাজী আছিল তেনে এগৰাকী জনপ্ৰিয় নেত্ৰী। ২৪ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁৰ জন্মবাৰ্ষিকী উপলক্ষে তামিলনাডুৰ জনসাধাৰণৰ তেওঁৰ প্ৰতি যি গভীৰ মৰম আছিল, সেয়া ৰাজ্যখন ভ্ৰমণৰ সময়ত আজিও মই অনুভৱ কৰোঁ।

আম্মা জয়াললিতাৰ উল্লেখে তামিলনাডুবাসীৰ মুখলৈ এক জিলিকনি কঢ়িয়াই আনে। তেওঁৰ লগত আমাৰ ‘নাৰী শক্তিৰ’ সম্পৰ্ক আৰু বিশেষ হৈ পৰিছে। ইয়াৰ কাৰণো হ’ল, চৰকাৰী অৱস্থাত তেওঁ মাতৃ, ভগ্নী, কন্যাৰ কল্যাণৰ বাবে বহু প্ৰশংসনীয় প্ৰচেষ্টা চলাইছিল। ৰাজ্যত আইন-শৃংখলা বজাই ৰখাৰ বাবেও তেওঁ সুনিৰ্দিষ্ট পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰে। দেশপ্ৰেমৰ মনোভাৱ তাইৰ ভিতৰত গভীৰভাৱে নিহিত হৈ আছিল। ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যক লৈও তেওঁ গভীৰ গৌৰৱ অনুভৱ কৰিছিল। আম্মা জয়াললিতাৰ সৈতে প্ৰতিটো সাক্ষাৎ আৰু প্ৰতিটো কথা-বতৰা এতিয়াও মোৰ মনত সতেজ হৈ আছে। গুজৰাটত ২০০২ আৰু ২০১২ চনত মোৰ দুটা শপত গ্ৰহণ অনুষ্ঠানতো অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। যেতিয়া আমি দুয়ো নিজ নিজ ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আছিলো, তেতিয়া আমি প্ৰায়ে সুশাসনৰ দৰে বিষয় আলোচনা কৰিছিলো। তাইৰ চিন্তাধাৰা স্ফটিক স্বৰূপ আৰু চিন্তাবোৰ দূৰদৰ্শী আছিল। এইটো তেওঁৰ এটা উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য আছিল। বহু বছৰৰ আগতে পংগলৰ শুভাৰম্ভ উপলক্ষে তেওঁ মোক চেন্নাইলৈ দুপৰীয়াৰ আহাৰ গ্ৰহণৰ বাবে নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল। সেই মৰমৰ আহ্বান মোৰ বাবে অবিস্মৰণীয় হৈ থাকিব। আকৌ এবাৰ তেওঁৰ প্ৰতি মোৰ বিনম্ৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি।

জয়ললিতা অভাৰগলাক্কু,

য়েন নিনাইভাজনলি-গাল,

সমুদযতীর্ক্কু,

আভাৰ আত্ৰিয়া সেৱৈ য়েন্দ্ৰুম নিনাইভিল ইৰুক্কুম |

(অসমীয়া অনুবাদ: জয়ললিতালৈ মোৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি,

ৰাইজৰ প্ৰতি তেওঁৰ সেৱা সদায় স্মৰণীয় হৈ থাকিব!!!)

মোৰ প্ৰিয় দেশবাসী,

মই এতিয়া আমাৰ মৰমৰ, আশাদীপ্ত শিশু-কিশোৰসকল, যিসকলে বৰ্তমান পৰীক্ষা দি আছে, তেওঁলোকক সম্বোধন কৰিম। আশা কৰো তোমালোকে এই মাহৰ আৰম্ভণিতে “পৰীক্ষা পে চৰ্চা” শুনি চাগে তাৰ পৰা কিবা এটা শিকিছা। অৱশ্যে মই এতিয়াও সুধিব বিচাৰিছোঁ : তোমালোকে পঢ়া-শুনাৰ বাবে বেছি মানসিক চাপ লৈছা নেকি?

মোৰ মৰমৰ শিশুসকল,

তোমালোক পৰীক্ষাৰ যোদ্ধা। তোমালোক সকলোৱে সম্পূৰ্ণ আন্তৰিকতাৰে পৰীক্ষাৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাইছা। হয়, এনে সময়ত কিছু সন্দেহ হোৱাটো স্বাভাৱিক। কেতিয়াবা সন্দেহ হয় সময়ত সকলো কথা মনত পৰিব নে? কেতিয়াবা ভাবিলে সময় শেষ হৈ যাব নেকি! প্ৰতিটো প্ৰজন্মৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে এই অনুভৱবোৰ অনুভৱ কৰিছে; তুমি অকলশৰীয়া নহয়। মনত ৰাখিবা, তোমাৰ মূল্য তোমাৰ মাৰ্কশ্বীটৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত নহয়। গতিকে, নিজৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰা। তুমি যি অধ্যয়ন কৰিছা সেয়াই অন্তৰেৰে লিখা। আৰু বুজি নোপোৱা এটা প্ৰশ্নক তোমাৰ মনত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিবলৈ নিদিবা। আৰু এটা কথা, মা-দেউতাক আৰু শিক্ষকৰ লগত কথা পাতি থাকিবা। তেওঁলোকে তোমাক তোমাৰ পৰিচয়ৰ দ্বাৰা নহয়, তোমাৰ প্ৰচেষ্টাৰ দ্বাৰা বিচাৰ কৰে; তোমাৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰমত তেওঁলোক সুখী। মোৰ বিশ্বাস যে তুমি পৰীক্ষাত সফল হ’বা আৰু জীৱনত সফলতাৰ নতুন উচ্চতা লাভ কৰিবা।

বন্ধুসকল,

বৰ্তমান ৰমজান মাহ চলি আছে। এই পবিত্ৰ মাহটোৰ বাবে সকলোকে শুভেচ্ছা জনালোঁ। কিছুদিনৰ পাছত হোলীও আহি আছে। অৰ্থাৎ ৰং, গুলাল, হাঁহিৰে ভৰা এটা সময়ে দুৱাৰত টোকৰ মাৰিবলৈ ওলাইছে। আপোনালোক সকলোৱে নিজৰ পৰিয়াল আৰু আপোনজনৰ সৈতে সকলো উৎসৱ আনন্দৰে উদযাপন কৰক। আৰু সদায় কিছুমান মন্ত্ৰ মনত ৰাখিব, যেনে- লোকেল বৰ ভোকেল। আমাৰ হোলী উদযাপনত, বা আন যিকোনো উৎসৱত বহুতো বিদেশী সামগ্ৰী প্ৰৱেশ কৰিছে। সেইবোৰ উৎসৱৰ পৰা, আনকি হোলীৰ পৰাও আঁতৰাই ৰাখক আৰু স্বদেশীক আঁকোৱালি লওক। স্বদেশী সামগ্ৰী ক্ৰয়ে দেশখনক স্বাৱলম্বী কৰি তোলাৰ অভিযানতো অৰিহণা যোগায়।

বন্ধুসকল,

প্ৰতিমাহে আপোনালোকৰ পৰা ‘মন কি বাত’ৰ বাবে অসংখ্য পৰামৰ্শ লাভ কৰো। আপোনালোকৰ বাৰ্তাই আমাক দেশৰ চুক-কোণত লুকাই থকা আচৰিত প্ৰতিভাৰ বিষয়ে জনাত সহায় কৰে। ব্যক্তিগত স্বাৰ্থৰ ওপৰত উঠি সমাজ সেৱা কৰাৰ বহুতো প্ৰেৰণাদায়ক কাহিনী আপোনালোকৰ জৰিয়তে সমগ্ৰ দেশৰ মানুহৰ মাজলৈ গৈছে। আপোনালোকৰ প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখক। আপোনালোকৰ বাৰ্তাবোৰলৈ মই আগ্ৰহী। আকৌ এবাৰ আপোনালোকৰ লগতে আপোনাৰ পৰিয়াললৈ আগন্তুক উৎসৱৰ বাবে শুভেচ্ছা জ্ঞাপন কৰিলোঁ। আপোনাক অশেষ ধন্যবাদ। নমস্কাৰ।

*****

MJPS/ST/VK/KD