পি এম ইণ্ডিয়া

প্ৰধানমন্ত্ৰী- নমস্কাৰ স্মিত

কেপ্টেইন স্মিত-জয় হিন্দ ছাৰ। নমস্কাৰ ছাৰ।

প্ৰধানমন্ত্ৰী-আপুনি এতিয়া কেনে আছে, আপোনাৰ স্বাস্থ্য কেনে আছে?

কেপ্টেইন স্মিত-মহাশয়, সকলো ঠিকেই আছে, সকলো ঠিকেই আছে।

প্ৰধানমন্ত্ৰী-চাওক, সমগ্ৰ দেশে আপোনাৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিছে। সকলো ঠাইতে মহামৃত্যুঞ্জয়ৰ মন্ত্ৰ চলি আছে।

কেপ্টেইন স্মিত-হয়, ছাৰ।

প্ৰধানমন্ত্ৰী-আপোনাৰ সাহস, আপোনাৰ ধৈৰ্য্য আৰু আপোনাৰ প্রজ্ঞা, অৰ্থাৎ আপুনি কেইমিনিটমানৰ ভিতৰতে বহুতো সিদ্ধান্ত লৈছিল…

কেপ্টেইন স্মিত-হয়, ছাৰ।

প্ৰধানমন্ত্ৰী-আৰু বহুতো জীৱন ৰক্ষা কৰিলে।  আজি সমগ্ৰ দেশে গৌৰৱেৰে ক’ব পাৰে যে আমি ভাৰতীয়সকল জীৱন লোৱা মানুহ নহয়, জীৱন ৰক্ষা কৰা মানুহ।

কেপ্টেইন স্মিত-নিশ্চিতভাৱে ছাৰ।

প্ৰধানমন্ত্ৰী-আৰু আপুনি আপোনাৰ শৰীৰত ইমান ডাঙৰ আঘাত পাইছিল, আপুনি নিজেই জীৱন-মৃত্যুৰ যুঁজ দি আছিল, আনকি সেই সময়ত আপুনি নিজৰ জীৱনৰ বিষয়েও চিন্তা কৰা নাছিল, আপুনি সকলো যাত্ৰীৰ জীৱনৰ কথা চিন্তা কৰিছিল আৰু আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল, আপুনি ১৪০ কোটি দেশবাসীৰ সন্মান বৃদ্ধি কৰিলে।

কেপ্টেইন স্মিত-ধন্যবাদ ছাৰ।

প্ৰধানমন্ত্ৰী-আৰু সেয়েহে মই হৃদয়ৰ পৰা অধিক গৌৰৱ অনুভৱ কৰোঁ।

কেপ্টেইন স্মিত-ছাৰ মই… দুঃখিত

প্ৰধানমন্ত্ৰী-কালি মই ভূপেন্দ্র ভাইৰ সৈতে কথা পতাৰ সুযোগ পাইছিলো, গীতা বেহেনৰ সৈতে কথা পাতিছিলোঁ, সোনল বেহেনৰ সৈতে কথা পাতিছিলোঁ, জাৱা আৰু ববীৰ সৈতে কথা পাতিব পৰা নাছিলোঁ। কিন্তু মই গীতা বেহেনক কৈছিলো যে আপোনাৰ নাম গীতা, কিন্তু আপুনি কৃষ্ণৰ গীতাক সম্পূৰ্ণৰূপে হজম কৰিছে। আৰু আপুনি সেই গীতাৰ সংস্কাৰৰ দ্বাৰা স্মিতৰ জীৱন গঢ়িছে।

কেপ্টেইন স্মিত-নিশ্চিতভাৱে ছাৰ।

প্ৰধানমন্ত্ৰী-স্মিত এতিয়া মই আপোনাৰ পৰা শুনিব বিচাৰো।

কেপ্টেইন স্মিত-ছাৰ, মোৰ বাবে আপুনি আটাইতকৈ ডাঙৰ আদৰ্শ। আৰু আপুনি মোৰ সৈতে এনেদৰে কথা পাতি মোক উৎসাহিত কৰি তুলিছে। মই বহুত গৌৰৱ অনুভৱ কৰিছো। মই সেই মুহূৰ্তত আছিলো, ছাৰ, মই, হয়, মই মোৰ জীৱনৰ বাবে যুঁজি আছিলো, কিন্তু এটা মুহূৰ্ত আছিল যেতিয়া মই উপলব্ধি কৰিলো যে যদি মই একো নকৰো, কাৰণ মই পৰি গৈছিলো, মোৰ ইমান আঘাত আছিল যে মই তলত পৰি আছিলো আৰু সেই মুহূৰ্তত মই ভাবিলো যে যদি মই নুঠো, ছাৰ তেতিয়া কি হ’ব৷ মই ১৭ বছৰ ধৰি এফ জেড বিমান উৰুৱাই আছো। মই যোৱা ১১ বছৰ ধৰি কেপ্তেইন হৈ আছোঁ। আৰু মই অনুভৱ কৰিলো, আনকি মোৰ চকু বন্ধ কৰিও, জাহাজখনত কি হৈ আছে। যেতিয়া মই তলমূৰ হৈ আছিলো, মই বিমানখন তললৈ গৈ থকা অনুভৱ কৰিছিলো। আৰু মই সঠিকভাৱে জানিছিলো যে এইটো এটা শেষ প্ৰচেষ্টা হ’ব,যদি আপুনি পাৰে, এইটো কৰক, দুৱাৰখন তাতেই আছে, আৰু তেতিয়াও মই মাৰ খাইয়ে আছিলো। মই দুৱাৰখন খুলি দিলো ছাৰ। আন লোকসকল আহিছিল আৰু তেওঁলোকৰো ইয়াত একেই ভূমিকা আছিল। কিন্তু মই মোৰ জীৱনৰ বাজী লগাই কৰি আছিলো। কিন্তু একে সময়তে, মই জানিছিলো যে মই তেওঁলোক সকলোকে মৰিবলৈ দিব নোৱাৰো। তাৰ ঠিক পাছতে, ইয়াত, চৌদি আৰু ইয়াৰ মানুহে মোক যিখিনি দিলে তাতকৈ ভাল যত্ন আৰু উন্নত চিকিৎসা সুবিধা মই লাভ কৰিব নোৱাৰিলোহেঁতেন। আৰু মই মহাশয়, মই কেৱল এক ইতিবাচক অৱস্থাত আছো, মোৰ য়েতিয়াই দুখ হয়, মই এটা কথাই জানো, মই হনুমান চালিছা গাবলৈ আৰম্ভ কৰো। সেই সময়তো মই কেৱল হনুমান চালিছা গাই আছিলো আৰু মই জানো যে ঈশ্বৰেহে মোক ৰক্ষা কৰিছিল। এইমাত্ৰ আপোনাৰ পৰা ফোন পোৱাটোৱে মোক অতি গৌৰৱান্বিত কৰিছে। এতিয়া মই নিজকে লৈ গৌৰাম্বিত, ইয়াৰ আগলৈ এই অনুভৱ হোৱা নাছিল। এতিয়া ছাৰ। ক্ষমা কৰিব, মই আপোনাৰ সন্মুখত কান্দিছোঁ, ছাৰ।

প্ৰধানমন্ত্ৰী-স্মিত, যদি মোৰ সন্মুখত আৱেগিক নহয়, তেন্তে ক’ত হ’ব?

কেপ্টেইন স্মিত-মহাশয়, মই আপোনাৰ সৈতে কথা পাতিম বুলি কেতিয়াও ভবা নাছিলো, কেতিয়াও ভবা নাছিলো।

প্ৰধানমন্ত্ৰী- আপুনি ইমান ভাল কাম কৰিছে যে আজি প্ৰতিজন দেশবাসী, বিশ্বৰ জনসাধাৰণে আপোনাক চাবলৈ, আপোনাৰ সৈতে কথা পাতিবলৈ অতি আগ্ৰহী। আৰু আপুনি হনুমান চালিছাৰ বিষয়ে কোৱা এই কথাৰ বাবে, আপোনাক এনে সংস্কাৰ দিয়াৰ বাবে মই গীতা বেহেনৰ ওচৰত প্ৰণিপাত কৰিম, মই ভূপেন্দ্র ভাইৰ ওচৰত প্ৰণিপাত কৰিম। আৰু মই আপোনাক কওঁ, স্মিত, কালি যেতিয়া মই সোনল বেহেনৰ সৈতে কথা পাতিছিলোঁ, মই আচৰিত হৈছিলো, তেওঁ ইমান শান্তভাৱে কথা পাতি আছিল।

কেপ্টেইন স্মিত-হয়, ছাৰ।

প্ৰধানমন্ত্ৰীয়- ইমান সাহসৰে কথা পাতি আছিল। সঁচাকৈয়ে, এনে পৰিস্থিতিত সোনল বেহেনে ইমান শান্তভাৱে কথা পাতিব পাৰে বুলি মই কল্পনাও কৰা নাছিলো। সেয়েহে মই ভাবো যে এটা পৰিয়াল হিচাপে, আপুনি সঁচাকৈয়ে সমগ্ৰ দেশক গৌৰৱান্বিত কৰিছে।

কেপ্টেইন স্মিত-মহাশয়, প্ৰতিদিনে ৰাতিপুৱা যেতিয়া মই পূজা কৰো। মোৰ দুবছৰীয়া পুত্ৰই মোৰ কোলাত বহি মোৰ সৈতে হনুমান চালিছা আবৃত্তি কৰে, মোক যি কোৱা হৈছিল মই তাক শুনাওঁ, কিয়নো আজি আমি দেশৰ পৰা আঁতৰত আছো, কিন্তু আমি আমাৰ সংস্কৃতিৰ পৰা আঁতৰি থকাটো উচিত নহয়।

প্ৰধানমন্ত্ৰী- ঠিক কথা।

কেপ্টেইন স্মিত-আৰু এতিয়া এইটোও অনুভৱ কৰা নাই যে দেশৰ পৰা বহু দূৰত আছো। এই লোকসকলে বহুত মৰম আৰু বহুত যত্নৰে ৰাখিছে।

প্ৰধানমন্ত্ৰী-আপোনালোকে নাজানে, সাৱৰকুণ্ডলা, ৱাধৱানৰ মানুহবোৰে সকলোৱে এনে এক আৱেগিক পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰিছে আৰু ই সমগ্ৰ ভাৰতত আছে। কালি সকলো মন্দিৰত পূজা-প্ৰাৰ্থনা-আৰতি হৈছিল, সকলো তীৰ্থস্থানত আৰতি হৈছিল আৰু সকলোৱে আপোনাৰ দীৰ্ঘায়ু আৰু সুস্বাস্থ্যৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিছে। গতিকে, আপুনি অতি সোনকালেই সুস্থ হ’ব। ভাৰতে আপোনাক স্বাগতম জনাবলৈ আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰি আছে। এতিয়া শৰীৰৰ যিকোনো সমস্যা হওক, মই বুজি পাইছো। আপুনি এজন সাহসী মানুহ, গতিকে হয়তো আপুনি আপোনাৰ আঘাত সহ্য কৰাটো অতি সহজ কৰি তুলিছে ?

কেপ্টেইন স্মিত-নাই মহাশয়, মই এই আঘাতক আঘাত বুলি ভবা নাই, কাৰণ ইয়াৰ ফলত আৰোগ্য লাভ কৰাটো মোৰ বাবে অধিক কঠিন হ’ব। মই ইয়াক এক যাত্ৰা হিচাপে ভাবি আছো, যিটো লাহে লাহে হ’ব আৰু সময় লাগিব, কিন্তু মই অতি আত্মবিশ্বাসী যে ই ঠিক হ’ব, আৰু মই সুস্থ হ’ম।

প্ৰধানমন্ত্ৰী- আপোনাৰ যথেষ্ট যত্ন লোৱাৰ বাবে চৌদি চৰকাৰ আৰু ইউ এ ই চৰকাৰৰ প্ৰতিও মই আন্তৰিক কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰিছো। মই তেওঁলোকৰ ওচৰতো কৃতজ্ঞ। স্মিত, যেতিয়াই আপোনাক মোৰ প্ৰয়োজন হয় মই মাত্ৰ এটা ফোন কলৰ পৰা আঁতৰত থাকিম।

কেপ্টেইন স্মিত-ধন্যবাদ ছাৰ।

প্ৰধানমন্ত্ৰী-কিন্তু আপুনি, আপুনি সঁচাকৈয়ে, নহ’লে কালি মই ছ’ চিয়েল মিডিয়াত মানুহে নিজৰ অনুভূতি প্ৰকাশ কৰি থকা দেখিছিলোঁ আৰু মানুহে কৈছিল যে যদি এইটো নহ’লহেঁতেন, তেন্তে মই নাজানো যে হিন্দুস্তানৰ কি হ’লহেঁতেন, ভাৰতৰ সকলো পাইলটৰ কি হ’লহেঁতেন। ভাৰতৰ সকলো পাইলটক কেনেদৰে চোৱা হ’লহেতেন। আপুনি তেওঁলোকক ৰক্ষা কৰিছে। অৰ্থাৎ আপুনি এটা অতি ভাল কাম কৰিছে।

কেপ্টেইন স্মিত-হয়, ছাৰ।

প্ৰধানমন্ত্ৰী-যেতিয়া মই লগ পাম, মই পাছত ভিতৰৰ কথা শুনিম, কিয়নো মই আপোনাৰ সৈতে মোবাইলত কথা পাতিব নিবিচাৰো।

কেপ্টেইন স্মিত-ঠিক আছে মহাশয়।

প্ৰধানমন্ত্ৰী-আৰু আপুনিও সম্পূৰ্ণৰূপে সুস্থ হওক আৰু এতিয়া সমগ্ৰ দেশ আপোনাৰ সৈতে আছে।

কেপ্টেইন স্মিত-ধন্যবাদ ছাৰ।

প্ৰধানমন্ত্ৰী-মই আপোনাক বেছি বিচলিত কৰিব বিচৰা নাই। মোৰ ফালৰ পৰা শুভেচ্ছা। আজি গান্ধী জয়ন্তী। অহিংসা কি আপুনি দেখুৱাইছে ।

কেপ্টেইন স্মিত-ধন্যবাদ ছাৰ।

প্ৰধানমন্ত্ৰী- জয় শ্ৰীকৃষ্ণ। জয় শ্ৰীকৃষ্ণ পুত্ৰ। গুজৰাটী ভাষাতো অলপ কথা পাতি লওঁ।

কেপ্টেইন স্মিত-জয় শ্ৰী কৃষ্ণ ছাৰ। প্ৰধানমন্ত্ৰী-ববী আৰু জিৱাই গুজৰাটী কয় নে নকয়?

কেপ্টেইন স্মিত-দুয়োজনেই কয় ছাৰ, দুয়োজনেই কয়।

প্ৰধানমন্ত্ৰী-সাবলীল গুজৰাটী ভাষা কয় ……….

কেপ্টেইন স্মিত-দুয়োজনে প্ৰথমে গুজৰাটী আৰু তাৰ পাছত ইংৰাজী শিকিছিল।

প্ৰধানমন্ত্ৰী-হয়, আপুনি ল’ৰা-ছোৱালীকেইটাক লগ পাইছেনে? ল’ৰা-ছোৱালী? ডাক্তৰে আপোনাক লগ ধৰিবলৈ অনুমতি দিছে  নে ?

কেপ্টেইন স্মিত -মোৰ ডাঙৰজনী ছোৱালীয়ে মোক চাবলৈ আহিছিল, কিন্তু এইবোৰ দেখি তাই ভয় খাইছিল।

প্ৰধানমন্ত্ৰী-ঠিক আছে,

কেপ্টেইন স্মিত-তাই অলপ অসুস্থ আছিল আৰু মোৰ বহুত ওচৰলৈ আহিছিল, আৰু মোৰ সৰু পুত্ৰৰ বয়স দুবছৰ, তাক অনুমতি দিয়া হোৱা নাছিল।

প্ৰধানমন্ত্ৰীঃ আপুনি এতিয়া যত্ন ল’ব লাগিব। কিন্তু সোনল বেহেন অতি সাহসী।

কেপ্টেইন স্মিত-হয় ছাৰ

প্ৰধানমন্ত্ৰী-ইমান সুস্থ অৱস্থাত কালি মোৰ সৈতে কথা পাতিছে। অন্যথা, মই ভাবিছিলো যে এনে পৰিস্থিতিত কোনো কথা হ’ব নে নাই। অভিযোগৰ কোনো উল্লেখেই কৰা নাই।

কালি মুম্বাই বিমানবন্দৰত ভূপেন্দ্র ভাই আৰু গীতা বেহেনৰ সৈতে কথা পাতিছো। কিন্তু একো অভিযোগেই নকৰিলে। মাত্ৰ কৈছিল যে ঈশ্বৰে ভালেই কৰিব।

কেপ্টেইন স্মিত-হয় ছাৰ

প্ৰধানমন্ত্ৰী-ঠিক আছে, জয় শ্ৰীকৃষ্ণ। অতি সোনকালে সুস্থ হৈ উঠক, তাৰ পাছত আমি লগ পাম।

কেপ্টেইন স্মিত-হয় ছাৰ

প্ৰধানমন্ত্ৰী-ঈশ্বৰে আপোনাক আশীৰ্বাদ কৰক!

কেপ্টেইন স্মিত-জয় হিন্দ।

প্ৰধানমন্ত্ৰী-জয় হিন্দ।

অস্বীকৃতিঃ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ সৈতে হোৱা কথোপকথনৰ এটা অংশ গুজৰাটী ভাষাতো হৈছে, যিটো ইয়াত ব্যাখ্যা কৰা হৈছে।

MJPS/SS/SS/RK/MK